CLUB DE LECTURA BALBORDO

ENSAYO SOBRE LA CEGUERA, J. SARAMAGO

2012-01-15T13:22:00.007+01:00

Nesta ocasión, tratamos os maiores de Balbordo algúns aspectos desta coñecida obra de Saramago:

O simbolismo da perda da vista, a crueza das circunstancias que viven as persoas que protagonizan a historia, as loitas polo poder e pola supervivencia, a actuación dos gobernos, as paixóns máis baixas, a dor, a degradación, a crueldade...

Unha obra moi dura e pesimista en moitas páxinas, que dan pé a unha profunda reflexión sobre os comportamentos humanos en circunstancias extremas. Pero tamén é un texto sobre a compaixón, a axuda, a dignidade e a solidariedade.

Un moi bo libro.

BALBORDO XANEIRO

2011-12-24T11:15:00.012+01:00

QUÉ BLANCA MÁS BONITA SOY, D.VERROEN. GRUPO1

2011-12-22T18:23:00.000+01:00

Qué blanca más bonita soy, de D. Verroen, tivo varios Premios de Literatura Infantil. Nembargantes, non llo lería a un neno pequeno; si parece unha lectura moi idónea para adolescentes.

Narrado dende o punto de vista dunha nena de 12 anos á que lle veñen de regalar un pequeno escravo o día do seu aniversario...

Un texto moi breve e sinxelo, crudo e directo, violento en moitísimas páxinas e extremadamente triste noutras.

Accedemos dun modo indirecto ó coñecemento do mundo da escravitude, visto desde os ollos de María, e tamén da súa familia da que ela reproduce actuacións e comportamentos.

Estremecedor.

TRISTES ARMAS, MARINA MAYORAL. NO GRUPO 2

2011-12-17T19:25:00.002+01:00

Tristes armas, de Marina Mayoral é unha novela de sentimentos, unha historia desas que non poden deixar indiferente a ninguén.

Os rapaces comentaron moitos aspectos da novela: fundamentalmente o comportamento das nenas e da nai, a angustia provocada pola situación de guerra exposta no libro, o valor da amizade desinteresada (que sobrepasa fronteiras de ideoloxías) e que recibe, inesperadamente, unha recompensa nun futuro inmediato; a dor do exilio representado na figura de Harmonía e Rosa, dúas irmás que deben marchar a Rusia como consecuencia da Guerra civil; a incomunicación obrigada, a censura, a loita por sobrevivir diariamente, a necesidade de tomar decisións e de medrar, os amores en silencio ou a forza dos recordos foron algúns dos temas que comentamos.
Unha reunión, por outra parte, que resultou moi divertida.

A PALABRA EXACTA. Biografía de Lois Pereiro. ANTÓN LOPO

2011-12-13T23:07:00.001+01:00

O martes pasado tivemos o pracer de contar coa presenza de Antón Lopo, autor dunha magnífica biografía sobre Lois Pereiro.

Deste modo, quixemos rematar este ano as reunións dos grupos de adultos de Balbordo cun recordo a Lois.

Antón comentounos dun modo amenísimo o proceso de elaboración da biografía, que vai tamén intimamente unida a persoas, lugares e a unha determinada época da nosa propia cidade. Todos recoñeciamos persoas, lugares, anécdotas, situacións... polo que o libro se podería calificar de "próximo".

Co biógrafo reflexionamos sobre a perspectiva que lle proporcionaron distintas persoas cercanas a Lois (a nai, a irmá, a moza, os amigos...) en boca das que se artella esta biografía que é unha polifonía de voces (entre as que tamén está a visión imaxinaria dunha conversa con Lois do propio autor) que completan e enriquecen a imaxe que nos creamos do poeta.

Penso que é un libro valente, feito con sensibilidade, orixinalidade e intelixencia; un libro que aborda a intimidade, a creación... de Pereiro con acerto. Posiblemente no caso de Lois moita da súa obra non se explicaría sen aspectos cruciais da súa vida.

Unha charla enriquecedora, distendida e suxestiva a que tivemos con Antón, monfortino tamén, ó que lle temos que agradecer a súa presenza na Biblioteca.

Deixovos un vídeo tomado de Youtube, que lle fixeron a Lois na tvg no 1989. Nel se recollen moitos dos temas que tamén abordamos na conversa.

LECTURAS DECEMBRO

2011-11-25T16:12:00.000+01:00

OREJAS DE MARIPOSA. en BALBORDOBIS

2011-11-24T17:13:00.005+01:00

Canto falaron hoxe os rapaces de BalbordoBis deste Álbum que lles encantou!
Mara é especial, nalgunhas cousas distinta, polo que debe reaccionar ante as ameazas que ás veces recibe dos que a rodean... Pero sabe facelo.

ESKORIA, GÓMEZ CERDÁ

2011-11-18T17:52:00.004+01:00

No grupo dos rapaces pequenos de Balbordo comentamos esta obra de A. Gómez Cerdá. Como sucedeu con Nada, a lectura deste mes dos maiores, o texto fíxolles reflexionar sobre a violencia no ámbito escolar.

Falamos do que lles acontece a algúns dos rapaces da historia, do pesadelo diario que sofren cando se enfrontan ós abusos irracionais, ós insultos, ameazas e provocacións que poden converter unha vida completamente normal nun inferno no que, ás veces, os que o viven non son capaces de denunciar (como lles sucede ós dous rapaces que sofren a violencia dos outros nesta historia).

Un texto duro, unha temática forte (como a imaxe desagradable que dá entrada ó libro) e moitos temas para tratar.

Esa violencia agochada tamén ás veces pode ser arroupada polo silencio dos que a coñecen (sen participar nela) pero que están de costas a ela. As solucións ante situacións similares? Tamén as comentamos en Balbordo...

LA EXTRAÑA DESAPARICIÓN DE ESME LENNOX, MAGGIE O'FARRELL

2011-11-15T22:59:00.003+01:00

Maggie O`Farrell amosa nesta obra unha extrema sensibilidade e a difícil capacidade de combinar voces narrativas moi diversas e saltos temporais que poden facer algo complicada a lectura nalgunhas páxinas pero que a enriquecen considerablemente.

Penso que case todos os maiores de Balbordo nos "enganchamos" ó misterio proposto, ós impresionantes personaxes de Iris, Kitty e Esme. Falamos, falamos, alterámonos... metémonos na historia con paixón (coma case sempre!).

A novela vai provocando certo desacougo cando imos descubrindo detalles que se van dosificando sabiamente. Os pensamientos entrecortados de Kitty e Iris, os lugares evocados e o pasado, a trama que destapa segredos ocultos de familia, privacións de liberdade, sentimentos profundos e agochados... todo mesturado coa situación persoal de Iris que, de súpeto, ve alterado o seu mundo cando atopa a unha tía avoa que reaparece para non deixar nada igual...

Creo é un libro para recomendar encarecidamente. Posiblemente non o esqueceremos en Balbordo.

NADA, JANNE TELLER

2011-11-14T22:27:00.011+01:00

Cando me deixaron esta polémica novela de Janne Teller dicíndome que me ía impresionar, non se confundiron; inmediatamente pensei en que deberían lela os rapaces maiores de Balbordo (a maioría está agora en Bacharelato).

Non é doado sintetizar este libro sen desvelar parte do seu impacto, posto que iso é o que provoca cando avanzamos nas súas páxinas: unha forte gradación de sensacións e sentimentos que van medrando en intensidade e dureza.

Un rapaz adolescente (Pierre Anthon) deixa os estudos, sube a unha árbore e dende alí filosofa e increpa ós seus compañeiros dicíndolles que nada na vida ten sentido. Todos reaccionan intentando convencelo de que a vida está chea de significados e cavilan un plan cheo de consecuencias para todos.
Falamos de todo isto hoxe na reunión.
Impactante.
Unha profunda reflexión, unha realidade sobre a que hai que meditar... Éste é o vídeo de Seix Barral, Biblioteca Furtiva, no que a autora comenta a obra:

LECTURAS NOVEMBRO

2011-10-18T17:41:00.000+02:00

BALBORDO OUTUBRO. REFLEXIÓN

2011-10-03T18:52:00.000+02:00

RECORTES. DESILUSIÓN...

2011-09-13T05:13:00.000+02:00

Sempre neste mes comecei o traballo do ensino, e de Balbordo, con ilusión, con expectativas positivas, con soños... Este ano é diferente. Seica os mestres de primaria e secundaria somos uns irresponsables, uns vagos... E seica tamén somos parvos (esto dígoo eu) por adicar moitas horas das nosas vidas -fóra do horario docente- a formarnos, a preparar as clases, a corrixir e corrixir, a tentar mellorar, a adaptarnos a continuos novos retos... con moito esforzo persoal de moitíííísimos profesores. E o que recollemos é tan só perplexidade, cando se sembra sobre nós a sombra da dúbida sobre a nosa adicación. O pior é que as críticas veñen das mans daqueles que deberían dignificar o noso traballo diario, que non é doado!

Como dicía M. Rivas nun artigo do pasado 1 de Xullo en El País.
"O que está a pasar hoxe en Galicia é algo insólito. Un despropósito que supera o impensábel nunha democracia. Nin remontándose ó país imaxinario de Sopa de ganso, o filme dos irmáns Marx, encontraríamos algo semellante relativo á educación. O de encirrar a poboación contra os mestres. Contra o profesorado. O dar pábulo e amplificar falsidades, dando a entender que os ensinantes son unha especie de estamento privilexiado, nugalláns que non dan un pau a auga, ou tratándoos como unha xunta de bois preguiceiros aos que cómpre aguilloar con medidas penitenciais. Pero, que absurdo é este dunha Administración que en lugar de afortalecer o ensino, o espazo basilar do futuro, o que fornece é o descrédito dos ensinantes?" (M. Rivas)

E pola parte que nos toca en canto a Bibliotecas, tamén dicía M. Rivas en dito artigo:
"Os centros de ensino público en Galicia veñen sufrindo unha continua poda orzamentaria, de tal maneira que grande parte das moitas actividades extras que se desenvolven son por mor do voluntarismo e esforzo non retribuido do persoal de ensinanza. As bibliotecas escolares deberían ser o corazón dos centros. Pois ben. Coñezo bibliotecas e clubs de lectura moi activos que só existen grazas aos mestres que os fan posible cun traballo nunca contabilizado." (M. Rivas)

Para rematar, co meu desencanto, continúo coas súas palabras: "O espazo do ensino é o espazo do diálogo. Da palabra. Do pensamento. O berce da liberdade. Mais construir ese espazo esixe sutileza, grandes depósitos de esperanza e unhas condicións de confianza básica. É un traballo delicadísimo. De primeira liña de risco. E de enorme paciencia." (M. Rivas).

Pois si. A paciencia é a que se está acabando! Por que imos ter que loitar tamén contra a DESILUSIÓN?

RECORTES:
De E. Sánchez Pombo ("Son los profesores") ("Que los militaricen")
Outro de Suso de Toro ("Bocadillo de profesor")
A segunda parte do artigo de Antón Losada "Los listos de Madrid"
J. Antonio Aunión: "Van a por la educación"

Vídeo Informe Semanal

BALBORDO CURSO 2010/2011

2011-06-24T21:33:00.003+02:00

REUNIÓN DO GRUPO 1 SUSPENDIDA

2011-06-23T23:33:00.000+02:00

A reunión no exterior e a lectura sorpresa do grupo de rapaces maiores tivo que ser suspendida.

Os contos que se ían ler eran: "El limpiabotas" (Pedro Espinosa Bravo) e "Un señor muy viejo con unas alas enormes" (G. García Márquez).

"CUENTOS DE LA SELVA", LECTURA NO EXTERIOR NO GRUPO 2

2011-06-22T20:41:00.009+02:00

Esta coidada edición permitiunos hoxe, na lectura no exterior, achegarnos a algún dos contos de Horacio Quiroga.
Nestas historias os protagonistas son animais que viven en entornos idílicos nos que o home representa ás veces o perigo, outras a axuda e en ocasións a amizade.
Tivemos como lectura sorpresa: "La tortuga gigante" e "La abeja haragana", dous textos dos que se poden extraer importantes leccións para a vida.

REUNIÓN DE XUÑO DOS PAIS, PROFES, PERSOAL NON DOCENTE

2011-06-22T20:00:00.009+02:00

Por cuarto ano xa, na última reunión do curso facemos unha comida ou cea (os profes, pais e persoal non docente) na que algún de nós le un texto sorpresa.

Este curso tocoulle a Loreto, que elixiu "El fondo del alma" de E. Pardo Bazán. A continuación lemos tamén da mesma autora "El encaje roto".
E coma sempre, falamos e falamos... e recordamos moitos dos libros que levamos lidos en Balbordo.

IV XORNADAS CLUBS DE LECTURA

2011-06-16T09:17:00.001+02:00

O gran número de Clubs de lectura que hai nestes intres nos Institutos de Galicia merece unha reflexión especial, a de sentir que unha chea de lectores reivindican o seu espazo para ler e comentar.

Nas IV Xornadas tivemos a oportunidade, unha vez máis, de compartir experiencias e falar de libros os máis de 200 coordinadores que asistimos. Impartiron conferencias Ana Díaz Plaja e o escritor Fernando Marías.

Cantos títulos nos están agardando aínda!

LECTURAS XUÑO

2011-06-10T18:55:00.000+02:00

BALBORDOBIS: SENTIMENTO, Carl Norac- Rébk Dautremer

2011-06-07T22:30:00.004+02:00

Sentimento narra a vida dun creador de marionetas que decide construir unha criatura igual a él que cobrará vida propia .
Penso que lles gustará ós rapaces de BalbordoBis porque fala de sentimentos e sensacións coas que o personaxe se atopará na súa vida: medo , soidade, desprezo ou cariño...
Un precioso Álbum.

LECTURA VIRTUAL GRUPO 1

2011-06-05T17:26:00.001+02:00

O pasado martes reunímonos, xa na recta final do curso, para comentar as lecturas ás que se podía acceder dende o blog de modo virtual. É o terceiro ano que no mes de maio eliximos esta modalidade de lectura.

Os textos deste grupo foron:
"O terror en Red Hook" (H. P. Lovecraft) e
"Los vecinos del principal derecha" (Jardiel Poncela)

De Lovecraft, podedes ler máis neste enlace. Destaca polos seus relatos de terror, que sempre crean unha sensación de desacougo do que falamos na reunión.

O texto, moi distinto, de Jardiel Poncela deixa unha nota de humor, un sorriso... característicos que tamén podedes ler noutros escritos deste autor.

LECTURA VIRTUAL GRUPO 2

2011-06-04T17:28:00.020+02:00

No grupo 2, "El huésped de Drácula" foi un dos textos elixidos porque resulta bastante misterioso e permite falar dese personaxe de lenda comentando diversos aspectos que aparecen: o ambiente de terror, o personaxe que se perde...
"Adiós cordera" de Clarín sempre me sorprende coa reacción que o alumnado mostra cando interpreta a lectura e por iso a propuxen.
Dous textos moi distintos os comentados no grupo dos pequenos de Balbordo .

O ESCONXURADOR, X. Manuel Marcos

2011-05-17T10:14:00.001+02:00

O venres 13, os adultos de Balbordo compartimos case dúas horas de amenísima charla con X. Manuel Marcos, que se achegou ata o noso Club e nos fixo disfrutar con moitos detalles da xestación dun dos seus libros: O esconxurador.

É un texto que atrapa e nos achega a unha terra familiar e máxica. Dous personaxes principais (o pai-esconxurador- e a súa filla -dotada de poderes especiais) percorren camiños, resolven diversas probas que outras persoas (ou a propia vida) plantexan e nos ofrecen a oportunidade de ler pequenas historias, entrelazadas perfectamente no fío argumental, das que tamén pai e filla son protagonistas e que teñen resonancias da oralidade, da forza das narracións que despertan medos, misterios e imaxinación: "As campás mergulladas", "As nove doncelas", "O trasgo dos sequeiros","A moura da encrucillada"...

Con Xesús charlamos sobre o argumento do libro, a persoa na que se inspirou para construir o personaxe de Rentar (Filomena Arias, "a meiga de Torbeo"), das probas que os protagonistas se atopan no seu camiño, das tradicións, da cronoloxía da historia, da existencia ou non da chamada literatura fantástica... En fin, que foi un verdadeiro pracer ter a oportunidade de reflexionar sobre a obra na presenza do seu autor.

Moitas grazas, Xesús. Leremos O bebedor de Rakia, publicado recentemente.

LECTURAS MAIO

2011-05-06T19:38:00.000+02:00

As lecturas do GRUPO 2 (do Primeiro ciclo de ESO) serán:
-"Adiós cordera" (Clarín)
-"El huésped de Drácula" (Bram Stoker)
Para o GRUPO 1 (dos rapaces maiores):
"O terror en Red Hook" (H. P. Lovecraft)
"Los vecinos del principal derecha" (Jardiel Poncela)

A PELÍCULA: ALICIA EN EL PAÍS DE LAS MARAVILLAS... NO GRUPO DOS RAPACES MAIORES

2011-05-05T10:58:00.001+02:00

O xoves pasado comezamos a ver, no grupo de rapaces maiores, a película baseada no libro de Alicia que lemos e na súa segunda parte.
Comentarémola

EL LIBRO NEGRO DE LOS COLORES, BalbordoBis

2011-05-03T15:41:00.013+02:00

Comentamos, nun dos grupos de BalbordoBis, este Álbum Ilustrado que nos serviu para reflexionar sobre as diferentes maneiras de ver o mundo, sobre como as cores poden sentirse sen velas...

Está impreso en braille nas follas da esquerda. As súas ilustracións poden palparse ó estar en relevo.
As sensacións táctiles e a evocación do olfato fan que sexa diferente. Sabe a frores, a vento, a follas secas e a inmensidade...

ALICIA NO PAÍS DAS MARABILLAS, L. CARROLL

2011-04-28T20:11:00.018+02:00

E seguindo este mes de abril con libros "disparatados"... Alicia no país das marabillas de L. Carroll non podía faltar para o grupo 1 dos rapaces maiores.
Penso que é un libro de múltiples suxestións e lecturas, que incita a soñar e a medrar sen abandoar a inxenuidade e a capacidade infantil de crer nos imposibles.

Falamos do texto, dos personaxes, das distintas aventuras... e vimos varios libros Pop-up que lles encantaron e nos serviron de base para ir recordando aspectos da historia.

A continuación déixovos algunha imaxe dos momentos que vivimos esta mañá con Alicia no país das marabillas

SIR GADABOUT, M. BEARDSLEY NO GRUPO 2

2011-04-27T19:30:00.000+02:00

Este divertido libro de Martyn Beardsley (con ilustracións de Tony Ross) foi o comentado no grupo 2 de rapaces pequenos de Balbordo.

Insensatas aventuras protagonizadas por un cabaleiro que debe rescatar á raíña Ginebra cando ela desaparece raptada por dúas bruxas malvadas. Nas súas andanzas acompáñao un gato moi especial e un escudeiro: Herbert.

Ambientado nunha Idade Media chea de anacronismos, que provocan a risa do lector, e disparatada (posto que hai alusións a inventos técnicos e circunstancias da vida da actualidade) hai continuas alusións a personaxes xa coñecidos polos rapaces por outras lecturas ou os seus coñecementos como o Rei Arturo e os cabaleiros da táboa redonda.

Un libro que lles resultou divertido, con ilustracións que tamén fan máis amena a lectura.

LA TIENDA DE LOS SUICIDAS, Jean Teulé

2011-04-27T15:56:00.010+02:00

Penso que non é habitual atopar un libro no que o tema da morte esté tratado con humor.
A primeira sensación que tiven cando por casualidade caeu este texto de J. Teulé nas miñas mans foi que me parecía moi teatral, como si acabase de asistir a unha representación nun escenario, e tamén extravagante, tolo, divertido e orixinal.
A familia Tuvache traballa nunha tienda familiar que se adica a vender (dende hai xeracións) todo tipo de artigos para que a xente poida suicidarse con garantías de éxito. As situacións presentadas son disparatadas e máis dunha vez penso que provocan perplexidade no lector polo modo de actuar dos personaxes (como o bico de Marilyn) e as propostas que pasan ante os nosos ollos e nos arincan algún sorriso. A chegada dun novo membro da familia ocasiona cambios no negocio da morte e tamén no modo de ver a vida da familia de comerciantes.
Na nosa reunión, dos grupos de adultos, falouse de morte, do absurdo, do final da historia e o seu significado, do comportamento dos protagonistas... e incluso se mencionou o parecido con Mihura nalgún aspecto.

É un texto estraño, irónico, con negro sentido do humor, distinto...

LECTURAS ABRIL

2011-04-02T10:50:00.003+02:00

POESÍA PARA LOS QUE LEEN PROSA, MUNÁRRIZ M.

2011-03-29T20:20:00.016+02:00

Aínda que a primeira reacción cando o mes pasado propuxemos como lectura poesía foron exclamacións de rechazo, hoxe fixemos un recital poético posto que lemos a maioría dos poemas deste libro (en principio eran os que máis nos gustaran!) e incluso varios máis en galego que non estaban neste libro (por exemplo "Moraima" de C. E. Ferreiro). A poesía non hai que lela para interpretala, hai que sentila, escoitala, sen máis... No comezo de Poesía para los que leen prosa, o antólogo recolle algunhas cancións que son verdadeiros poemas. A continuación hai unha variada escolma poética que posiblemente puidéramos calificar de poemas con anécdotas, de fácil lectura, de linguaxe coloquial e de variada temática. Por último, se inclúen outros textos que resultaron da selección feita por persoas coñecidas (escritores, músicos, políticos...) que se decantaron por un para este libro. Unha tarde moi agradable neste MES QUE ADICAMOS NO NOSO CENTRO á poesía. E aquí vos deixo un vídeo de Youtube no que Silvio Rodríguez canta un verdadeiro poema (tamén incluido nesta antoloxía de Munárriz) moi acorde no seu comezo co bosque de versos do noso centro...! (Ojalá que las hojas no te toquen el cuerpo cuando caigan...") Porque hai música que tamén é poesía. E palabras que tamén son poéticas, como lemos en BalbordoBis...

POEMAMUNDI, J.C. MARTÍN RAMOS

2011-03-28T15:23:00.014+02:00

Penso que este libro de Martín Ramos, ilustrado por Philip Stanton é ideal para acercar a poesía ós adolescentes. Por varias razóns: porque vai acompañado de ilustracións que fan máis ameno o texto, porque son poemas sinxelos, fácilmente comprensibles e moi variados na súa temática. Hai algúns adicados a valores como a paz, nos que se alude a problemas do mundo (incluídos no apartado: "El mundo por delante") outros fan referencia a autores de literatura xuvenil (na parte "Alrededor de otros mundos") e os últimos refírense a obxectos da vida diaria ou cercanos (na sección: "El mundo en mis manos").

Son un percorrido, pois, polo mundo exterior e o interior; o máis íntimo ou o colectivo.

Premio Lazarillo, 2003.

A continuación recollo unha selección que realicei dalgunhas ilustracións referentes a varios dos poemas que lemos en voz alta o día da reunión do grupo dos rapaces máis novos; ditos poemas foron colléndoos os rapaces da caixiña que se ve na foto anterior.

CONSUMIR PREFERENTEMENTE, Raúl Vacas

2011-03-23T13:51:00.023+01:00

Con este libro de Raúl Vacas (ilustracións de Pep Monserrat), comezamos as sesións de poesía co grupo de rapaces maiores.
Textos sorprendentes, atrevidos ou curtos forman parte dun poemario orixinal... dividido nos seguintes apartados:

I-Perecederos. II-No retornable. III-Edulcorantes, conservantes y estabilizadores autorizados. IV-Caja rápida (menos de 10 artículos). V-Degustación gratuita. VI-Últimos días (Liquidación de existencias).

Lemos en alto na reunión varios poemas que foron elixindo os rapaces: "Vademecum", "Ministerio de importación", "Contactos", "Me enamoré de ocho a once", "SMS", "Cartas", "Parte meteorológico", "Excelentísimo Ayuntamiento"...

Gabriel encargouse do seguinte (reconstruíndoo perfectamente). Anímate a intentalo!:

"Peoma"

Sal naspe son canpisal sus misellas
y zanro sol balemses de sol osoj.
Le ofri led cuerredo y sus sartrosoj
paempan al talnosgia ed ricellas.

Al cheno ah doatades sal bihellas
ed dosto sol ticosatle neosoj
y nu cotrafi ed tosllan sica rosoj
rrediscu rop le los ed sal jimellas.

Trasá danque sal dasdu y le maor,
trasá sal ripomasas led edseo,
trasá danque le mohu y le odlor

y doto le carnalva ed im crereo.
Sal naspe son canpisal us lacor,
?Gajumos a lietaJu y a moReo¿

21 DE MARZO, DÍA DA POESÍA

2011-03-21T11:09:00.014+01:00

Este cartel que fixo Paramio serve hoxe no centro para recordar que é o Día da Poesía.

Os bosques serán, xunto cos poemas, os protagonistas no noso Instituto.

Veredes, veredes...

ESTE MES, POESÍA EN BALBORDO

2011-03-15T23:31:00.005+01:00

LA GRAN FÁBRICA DE LAS PALABRAS, A. de LESTRADE-V. DOCAMPO

2011-03-14T16:28:00.036+01:00

Aínda que este libro non é de poesía é verdadeiramente poético!!!

Había unha vez un país no que falar era caro... para facelo era preciso mercar as palabras...
Cando Diego se enamora, está triste porque non ten palabras para explicarllo a Aura; algo distinto lle pasa a Óscar (tamén enamorado dela) que é tan rico que pode permitirse declarárselle con todos os vocábulos que desexe. Pero, ás veces, o amor só necesita un sorriso e susurros para manifestarse.
Un precioso álbum, do que falaremos en BalbordoBis o venres 18 e do que tamén veremos unha mostra no seguinte vídeo de Youtube e na presentación issuu da páxina da editorial (Sleepys):

Open publication -

BALBORDO MARZO

2011-03-06T20:10:00.012+01:00

USHA, M. REIMÓNDEZ

2011-02-24T15:39:00.013+01:00

Con esta montaxe de imaxes (que realicei tomando algunhas das preciosas ilustracións que Iván Sende fixo para o libro de M. Reimóndez) comezamos a reunión no recreo co grupo 2 de rapaces, de 1º e 2º ESO. Comentamos a que partes do libro se referían e en que momento da obra se situaban.
É a segunda vez que falamos de Usha en Balbordo. Na primeira ocasión contamos coa presenza da autora no noso club.
Usha é unha obra boa para reflexionar sobre a tolerancia, o valor das outras culturas e tradicións... Un texto excelente para achegar ós rapaces á India e comentar as diferenzas coa realidade moi distinta que eles coñecen.
A vida diaria de Usha, a relación coa súa mai (muller enormemente comprometida coa problemática das mulleres), as profundas amizades que a nena acada na India ou as pequenas anécdotas son algúns dos temas interesantes desta boa historia.

SEDA, BARICCO

2011-02-23T16:09:00.011+01:00

Moito discutimos os profes, pais e persoal non docente sobre esta breve obra de A. Baricco; texto que cando comezou a reunión non tivo moitos "adeptos" pero que a medida que nos lanzamos a comentar suscitou opinións do máis diversas e apaixoadas...
A viaxe, a versión cinematográfica da obra, o ambiente oriental do texto, a sensualidade, a relación do protagonista coa súa muller, a experiencia vivida no Xapón, o halo de misterio que rodea á historia... foron algúns dos temas tratados.
E logo, como é habitual nas nosas charlas, a comparación con outros libros lidos en Balbordo, a nosa imaxinación desbordada que tenta cubrir os silencios dos textos, a minuciosidade con que nos referimos a personaxes e comportamentos...
Unha conversa moi agradable e o gran pracer de compartir distendidamente (dende hai máis de tres anos!) as nosas distintas impresións sobre unha mesma lectura.

DIVINA PROVIDENCIA, V. Tong Cuong

2011-02-22T15:27:00.015+01:00

O AZAR é unha parte moi importante das nosas vidas. Desto falamos hoxe no grupo 1 de rapaces de Balbordo.

Como indica V. Tong Cuong con esta cita de Séneca -De la Providencia- do preludio da súa novela :

"Soportémoslo, pues, todo con valor, porque
las cosas no suceden por casualidad, como creemos, sino a su debido tiempo".

Comentamos no recreo este texto optimista e áxil que deixa unha agradable sensación cando remata a súa lectura. A vida de moi distintos personaxes acaba cruzándose nalgún momento da historia, debido a acontecementos imprevisibles e inesperados.

O xogo de encadenamentos, azar, casualidades... (no marco dunha gran cidade na que ninguén parece coñecerse) centra a temática dunhas vidas que se atopan sen sentilo.
Marylou, Albert, Tom e Prudence, todos cambian cando a sorte ou a "providencia" interveñen nun día calquera da súa anónima existencia.

EL PEZ QUE SONREÍA, Jimmy Liao, en BalbordoBis

2011-02-10T20:02:00.011+01:00

O segundo grupo de BalbordoBis comentará o venres 11 este álbum de J. Liao do que se pode ver un corto de animación en Youtube.

Primeiro veremos o vídeo (non ten ningunha palabra) e logo compararémolo co texto.

A tenrura, as cores, as sensacións enchen todas as páxinas deste magnífico Álbum.

BALBORDO FEBREIRO

2011-01-31T15:28:00.009+01:00

PEAXES, Santiago Lopo

2011-01-29T15:34:00.006+01:00

Este libro de Santiago Lopo, que xa comentamos o curso pasado os adultos de Balbordo, foi o elixido para o grupo 1 dos rapaces.
É un texto que gusta: pola súa axilidade, frescura e discorrer rápido de imaxes e personaxes. A modo dun encadeamento precipitado (paralelo á fugacidade coa que pasan as vidas dos que se cruzan dende o coche co empregado da peaxe) chéganos esta entretida historia.

Dende a visión atenta dese traballador, dende a súa cabina, percibimos instantes, palabras soltas, música... dos conductores que nos acercan ás súas vidas. Tamén acompañamos a rutina do empregado, que maxina con detalle a vida de varios clientes habituais da autoestrada que lle fan máis doado o traballo diario.
Nese pequeno espazo pechado traspásanse fronteiras: as que están máis aló de calquera peaxe, as da imaxinación.

LA CANCIÓN DE SHAO LI, M.ORTIZ DE ZÁRATE

2011-01-27T15:03:00.006+01:00

En esta obra, ambientada en Londres, M. Ortiz de Zárate presenta la historia de dos hermanos (Natalia y Airon) que van a esa ciudad a participar en un programa de televisión. De repente se pierden, cuando su madre sube al metro. Tras los primeros momentos de desconcierto, al ver que nadie va a buscarlos, inician un peregrinaje por dicha ciudad en la que se encuentran con variopintos personajes y situaciones que los van a poner a prueba.
Desasosiego, desconcierto, amistad, reflexiones sobre la familia, la fama y la falta de sentimientos de los mayores... son algunos de los temas tratados en el libro, y de los que hablamos los del grupo 2 de Babordo.
El recuerdo de la amistad de Natalia y su amiga china Shao Li (a la que conoció en un orfanato y a la que recuerda constantemente para orientarse en los momentos difíciles) da título a esta obra que constituye una extraordinaria reflexión sobre las pruebas a las que nos va a enfrentar la vida; y sobre el comportamiento injustificable que a veces tienen los mayores cuando se dejan llevar por su egoísmo.

LA HUELLA DEL ÁNGEL, N. HUSTON

2011-01-26T15:05:00.005+01:00

Esta obra de Nancy Huston foi unha das mellores novelas que lin o pasado ano. Tras prestarlla a varias persoas ás que lles encantou, pareceume sería un bo texto para os adultos de Balbordo. E, realmente, deu moito moito para comentar.
Pode que o magnetismo que reside na protagonista (Saffie) non se axuste a ningún patrón convencional; personaxe enigmática, fría, distante... no comezo da historia, cando vai traballar en París na casa dun músico. A atracción irresistible que exerce sobre dito home (Lepage) desencadea unha peculiar relación entre eles.
A vida matrimonial trascurre ata que un encargo de Lepage fai que Saffie acuda a un taller para reparar instrumentos; este feito casual ten consecuencias impredecibles para todos. Coñece a András e, tras o primeiro encontro, hai un cambio radical na vida desa muller (e a do seu bebé).
O desenlace da historia é impactante.

Citarei unhas palabras de Arthur Golden da contracuberta do texto, posto que estou totalmente de acordo con esa opinión: "Puede que no vuelva a encontrar una novela tan evocadora y misteriosa como ésta".

ZOOM, de Istvan Banyai, en BalbordoBis

2011-01-18T21:10:00.006+01:00

Cuns novos rapaces de BalbordoBis (este ano, coa colaboración do Departamento de Orientación faremos sesións con dous grupos) comentaremos, o mércores 19: Zoom, do ilustrador Istvan Banyai.

Nen unha palabra ten este libro; as ilustracións lévannos cara novas perspectivas e miradas por medio da técnica fotográfica do zoom. Imaxes que forman parte doutras, estas doutras... e así sucesivamente.

É un bo modo de deternos nos detalles e de descubrir que ás veces a mirada pode enganar...

Usaremos na sesión, ademais do recomendable libro, este vídeo colgado en YouTube:

LECTURAS XANEIRO

2011-01-07T22:19:00.018+01:00

AMIGO/A INVISIBLE EN BALBORDO

2010-12-27T17:35:00.014+01:00

O xoves 16 chegounos, de mans dun mensaxeiro, un agasallo para os adultos do Club. Non dabamos crédito ó que estaba acontecendo! Comezamos a abrir o paquete: unha preciosa caixa vermella cunha felicitación de Nadal. Dentro, outra caixa que contiña moitos sobres (A-Z) estupendamente decorados (cunha paciencia inmensa) e con frases en cada un deles. Por suposto que lemos absolutamente todos os textos!

A mensaxe xeral que acompañaba esta estupenda sorpresa era a seguinte:

"Algunos libros son probados, otros devorados, poquísimos masticados y digeridos"
(Francis Bacon).

Supoño que esa frase que elixiu a nosa amiga invisible (logo descubrimos quen foi a nai responsable!) resume perfectamente o que facemos no Club: ademáis de devorar libros, mastigámolos e por suposto dixerímolos (e de cando en vez tamén os comemos:! recordade a tarta-libro de fin de curso).

Pois con esta entrada, e con estas tarxetas cheas de palabras e de cariño, vou despedir o ano.
Sabedes que xa levamos 3 anos xuntos no Club de lectura?
Que teñades unhas boas vacacións. E tomade nota si os reis vos traen algún libro que poda servir para que leamos en Balbordo...

QUÉ BLANCA MÁS BONITA SOY, D. VERROEN

2010-12-23T20:12:00.002+01:00

Qué blanca más bonita soy, de D. Verroen, tivo varios Premios de Literatura Infantil. Por iso, discutimos na nosa reunión dos adultos si nos parecía ou non un libro adecuado para nenos e si llo leríamos ós nosos fillos pequenos.

Estes días atrás, todos os que se acercaban á Biblioteca a devolver o libro comentaban que o atoparan extremadamente duro, moi forte.

Está contando dende o punto de vista dunha nena de 12 anos á que lle regalan un escravo no día do seu aniversario.
É un texto sinxelo, crudo e directo, violento en moitas páxinas e triste noutras.
Polos ollos de María vemos o mundo da escravitude, o comportamento da súa familia, a súa conduta ante unha realidade que se presenta ante nós dun modo descarnado.

Moito deu para falar este curto texto.

ESKORIA, A. GÓMEZ CERDÁ

2010-12-23T10:35:00.003+01:00

No grupo dos rapaces maiores de Balbordo tivemos a oportunidade de comentar esta obra, de A. Gómez Cerdá, que calou fondo.

Describe o pesadelo diario que sofren algúns rapaces cando deben enfrontarse ós abusos irracionais doutros compañeiros, ós insultos, ameazas e provocacións que poden converter unha vida completamente normal nun inferno no que, ás veces, os que o viven non son capaces de denunciar.

Un texto duro, unha temática forte (como a imaxe que dá entrada ó texto) e bastantes personaxes que non nos deixaron indiferentes.

Posiblemente conveña falar máis desa violencia agochada que tamén ás veces pode ser arroupada polo silencio dos que a coñecen (sen participar nela) pero que están de costas a ela.

O CARTEIRO DE BAGDAD, M. CALVEIRO

2010-12-22T18:03:00.005+01:00

O libro elixido para o grupo dos pequenos de Balbordo (para este mes que adicamos ós Dereitos Humanos) foi O carteiro de Bagdad de Marcos S. Calveiro. Xa fora utilizado no noso Club con outro grupo de rapaces.

Penso que é unha lectura sinxela, directa e adecuada para compartir impresións sobre ela; aínda que a preocupación primaria dos protagonistas desta historia (sobrevivir nun mundo moi adverso) é moi distinta á dos nosos rapaces.

Falamos dos problemas do neno, figura que enche as páxinas deste texto, da súa familia (especialmente do seu pai, carteiro entregado ó seu traballo), das dificultades da vida diaria en Bagdad, de amizade e tamén da nostalxia.

As ilustracións, de Miguel Ángel Díez son estupendas. A seguinte resúltame moi suxestiva:

TARDES CON MARGUERITTE NA BIBLIOTECA

2010-12-08T10:28:00.008+01:00

Ás 8 da tarde dun venres algúns pais, profes e persoal non docente saboreamos na Biblio un delicioso chocolate con churros mentres viamos unha película que nos gustou (como xa nos encantara o libro). Aplausos ó finalizar e máis dun comentario sobre o que nos parecera, tamén aproveitamos para recordar algúns detalles daquel texto.

LECTURAS DECEMBRO

2010-12-04T11:26:00.011+01:00

O MUIÑEIRO OUVEADOR, Arto Paasilinna

2010-11-26T20:00:00.009+01:00

Delicioso libro de Arto Paasilinna do que falamos onte (moi polo miúdo) os pais, profes e persoal non docente de Balbordo.
Un home idealista, impulsivo, traballador... que, por comportarse de modo distinto, recibe o calificativo de tolo por parte da veciñanza. Un home incomprendido que terá que pasar polo illamento, a soidade e a persecución aínda que posiblemente o que máis o caracterizase sería a súa ansia de liberdade.
Quedarán na nosa memoria personaxes inolvidables como o da asesora ou o carteiro, que demostran o seu amor e a súa amizade ata o final. E tamén odiosos "opoñentes" como o médico que é o responsable máis directo da traxedia do protagonista.

Un marabilloso libro que nos fixo pasar unha boa tarde en Balbordo.

Recordade que o venres proxectaremos na BIBLIOTECA a película "Mis Tardes con Margueritte". Está baseada en Tardes con Margueritte de Marie Sabine Roger, que nos gustou moito o curso pasado en Balbordo.

LA VIDA EN LA PUERTA DE LA NEVERA, A. KUIPERS

2010-11-26T12:19:00.014+01:00

Este libro é un éxito entre o alumnado de 1º ciclo no noso centro polo que decidín este curso que o leramos en Balbordo. Tamén estes rapaces do segundo grupo comentaron que lles gustara moito, aínda que algún confesou que lle fixo chorar algunha parte do texto.

Na reunión de hoxe incorporáronse tres alumnos novos, unha delas é invidente polo que tivemos todos a oportunidade de palpar en braille La vida en la puerta de la nevera no exemplar que nos fixo chegar a ONCE.

Unha nai e a súa filla adolescente comunícanse mediante notas breves que sintetizan os agobios de cada unha, as inquedanzas, os reproches, a rutina diaria e a incomunicación.

Cando o tono das notas cambia (pola enfermidade da nai) todo se vai precipitando: asumir a dor dunha posible perda, recuperar o tempo perdido, disfrutar do pracer de compartir... son algunhas das reflexións que nos pode aportar este recomendable texto
Penso que deixa unha sensación de optimismo e tamén de desasosego que nos acompaña en todo o relato. Unha historia que chega a todos porque é entretida, breve e (fundamentalmente) trata un tema duro, que fai pensar.
"Cuando te miro/ veo a la mujer que quiero ser:/ fuerte y valiente,/ hermosa y libre".

OUTRA VOLTA Á TORNIQUETA, Henry James

2010-11-23T22:25:00.005+01:00

Esta novela de H. James creo que produce unha sensación de intranquilidade, terror psicolóxico, dúbidas e misterio difíciles de igualar. Por iso quixen acercarlle este autor ó grupo de rapaces maiores de Balbordo.

Falamos do ambiente abafante da mansión na que suceden os feitos, das presenzas/ausencias fantasmagóricas que se lle aparecen á nova institutriz de dous nenos pequenos ós que deberá coidar sin ter que rendir contas a ninguén. Comentamos a minuciosa presentación psicolóxica de dita muller e o seu desexo de protexer ás dúas criaturas (sobre os que parece se extende a sombra dun antigo criado e unha institutriz mortos en estrañas circunstancias).

O texto provoca continuos interrogantes sobre a presenza dos "outros", que exercen influencia sobre os rapaces. A película Los Otros de Amenábar parece deberlle moito a esta obra, polo que procuraremos vela en Balbordo para comparar algún aspecto.

Un terror intenso, sen sangue, sen violencia só presidido pola creación dunha atmósfera de incertidume e medo psicolóxico no que dous inocentes nenos e unha nova institutriz son os protagonistas.

Unha novela para releer.

NoiteBiblio III

2010-11-09T18:18:00.019+01:00

Un ano máis, de novo, sacos de durmir, relatos, xogos na Biblioteca... A sorpresa deste curso foi o grupo de alumnos (de 1º e 2º de BAC) e un profe que encheron de música o comezo da noite.
Silencio absoluto nos pasillos e nas aulas mentres nós ocupabamos a nosa Biblioteca.
Un ano máis profes e alumnos compartimos soños entre libros.

LECTURAS NOVEMBRO

2010-10-28T16:14:00.007+02:00

EL PRÍNCIPE DE LA NIEBLA, C.RUIZ ZAFÓN

2010-10-28T15:39:00.014+02:00

É a primeira vez que en Balbordo eliximos unha novela de Ruiz Zafón; foi un libro que gustou e penso os animará a seguir lendo obras del, polos comentarios que fixeron (algún xa coñecía todos os seus libros).

Aínda que foi un pouco difícil onte comezar a primeira reunión do curso, co "balbordo" que tiñan os rapaces "veteranos", conseguimos falar de varios temas e detalles da obra:
as estatuas do xardín, o pallaso, o gato, o barco, os reloxos, a casa na que vive a familia...
Penso que é unha boa novela que fai se manteña a intriga ata o final. Nela hai momentos que verdadeiramente provocan arrepío; unha sensación constante de desacougo preside moitas páxinas do texto.
Déixovos un "librotrailer" do libro. E tamén unhas palabras que escribiu Ruiz Zafón sobre este texto:
"En el caso de El Príncipe de la niebla (...) decidí escribir la novela que a mí me hubiese gustado leer con trece o catorce años, pero también una que me siguiera interesando con veintitrés, cuarenta y tres u ochenta y tres años" (Páx. 8).

CONTRA EL VIENTO DEL NORTE, D. GLATTAUER

2010-10-27T13:59:00.014+02:00

Contra el viento del norte, de D. Glattauer fíxonos pasar un rato máis que agradable na primeira reunión do curso .

Pasaba e pasaba o tempo e os comentarios continuaban ofrecéndonos moitos matices nos que cada un de nós repararamos.

Novos medios de comunicación, novas relacións persoais, novas costumes... e logo as preguntas que cadaquén se formulou sobre o libro, as impresións persoais, as críticas.

Un intercambio de e-mails entre dous descoñecidos desencadena unha historia de amor na que as palabras escritas que intercambian por internet provocan indecisións confesións, dúbidas... e especialmente fan saír da súa rutina diaria a dúas personas que se lanzan diariamente ó mundo virtual; un mundo no que a bandexa de entrada se convertirá nunha vía de escape, nun xogo para eles. Pero os xogos teñen as súas regras e neste haberá que xogar especialmente contra o medo á decepción.

O autor anuncia unha continuación: Cada siete olas, do que aventuramos de que podería tratar. Moitos lerémolo.

LILA Y EL SECRETO DE LOS FUEGOS, P. PULLMAN

2010-10-27T13:43:00.019+02:00

Comezamos a primeira reunión do curso, con varias ausencias, no grupo 2. Pola mesa circulaban os pasaportes e algún que outro libro do texto de P. Pullman elixido para comezar o curso.
O primeiro comentario foi que lles gustara.
Moito falamos da confianza que os pais depositan (ou non) nos fillos, das aventuras que pasa Lila para conseguir o que buscaba, do seu carácter, do valor da amizade, das costumes expostas no texto...
É un libro curto, sinxelo e moi fácil de ler. Penso que agocha moitos temas interesantes que xurden cando un comeza a medrar e quere tomar as súas propias decisións. A curta aventura que vive a protagonista permítelle descubrir que algunhas cousas non se logran sen contar coa axuda dos outros e que hai que loitar polo que un desexa.

Un libro moi entretido.

24 DE OUTUBRO, DÍA DAS BIBLIOTECAS ESCOLARES

2010-10-25T15:41:00.000+02:00

24 de Outubro, domingo, Día das Bibliotecas Escolares.

Recordas o que pasou no noso centro outros anos para celebrar esta data? A NoiteBiblio I e A NoiteBiblio II ?
Xa estamos preparando a NoiteBiblio III, que trasladaremos ó día 2 de Novembro.

Que acontecerá este ano? Unha dúbida preside as portas da biblioteca. Xa estamos inquietos... Haberá sorpresas.

LECTURAS OUTUBRO

2010-09-30T22:32:00.007+02:00

PASAPORTES PARA LER

2010-09-25T15:56:00.025+02:00

Parece que foi onte o fin de curso e xa estamos de novo de volta!

En outubro emprendemos nova viaxe en Balbordo e aquí está o noso pasaporte, que recolleredes na Biblioteca.

Pronto teremos organizados os grupos, as lecturas, as actividades... Preguntades cando comezamos a ler, que imos ler este curso, que faremos... Só espero que con ilusión podamos compartir xuntos (os de sempre e os novos) moitos momentos grazas á lectura.

E para que empecen a voar as palabras e a vosa imaxinación déixovos este video de YouTube:

BALBORDO CURSO 2009/2010

2010-06-16T19:42:00.002+02:00

ÚLTIMA REUNIÓN DO CURSO DOS GRUPOS DE PAIS E PROFES

2010-06-15T15:33:00.017+02:00

Dende hai tres anos xa, no mes de xuño hai reunión con sorpresa. Este curso unha delas foi a TARTA-LIBRO que Susana (unha nai de Balbordo) nos trouxo para o postre. Unha deliciosa tarta moi literaria e personalizada.

Ademais, Jorge Marcos (que leva tres anos en Balbordo e o próximo ano se traslada de centro), preparou as palabras que van a continuación e unha agradable sorpresa na que todos tivemos que ler, un conxuro moi especial en galego e inglés... Moi divertido!

GRAZAS A TODOS.

E estas foron as palabras de Jorge Marcos:
"Cando se me propuxo participar activamente nesta cea pensei: por min perfecto, encántame comer, pero claro, a invitación tiña trampa. Eu que son de cándida naturaza, notaba que ela, a muller de longa melena e que sempre anda a correr, me quería decir algo e non se atrevía, ata que, armándose de valor me di: tes que facer comentarios no blog!! Ui, esto non era, pensa en algo para facer nesta noite.
E xa me vedes a min preparando este discurso que nin pretendo que sexa sermón, nin estamos nun monte( referencia inevitable…)
Mirade, na miña infancia, como na de case todos, ser o segundo de varios irmáns nunca trae nada bo e se, por riba, o primeiro che sae listo case sempre é de noite, pois todos os focos apuntan sempre hacia él. Encima a él dáballe por ler, que farda moito convertíndote nun ser moito mais interesante, se cabe. A min o que me gustaba era xogar ao fútbol e adentrarme o mais pronto posible no misterioso mundo femenino, non fora ser que me pasara o sol pola porta.. tiña eu, 14 anos.
Que te manden para o Seminario a esa idade é para pensar se realmente os teus pais queren para ti o mellor, ou, simplemente, sacarte de en medio, pero co tempo entendín o acertado daquela decisión..
Alá coñecín ao meu tutor que, paradoxas do destino, sempre me levaba a un despacho cheo de libros e me comentaba o último que lera…e pensaba, o día que me atreva a abrir un que non sexa de lectura obrigada nos estudios, fago festa!!!!!
Ler parecíame aburrido, lento e mais ben, inútil.
Encima cando unha vez ao mes ia á casa, aparecía o lumbreras/literato, é dicir, o primoxénito, non deixándome dormir xa que me lia os seus bocetos de futuras novelas mundialmente famosas; a min sinceramente o único que me gustaba era cando nelas se falaba dalgún persoaxe que coñecía.
Mais cando me fixen maior de idade e observei que o meu éxito co xénero femenino era, cando menos, bastante discreto, ao contrario do Cervantes familiar, empecei a ler e un mundo novo se abriu en min. Foi cando tiven por compañeiro a Xerardo Quintiá que me leu moitos dos seus poemas e comentamos lecturas do mais variado… de fútbol non falabamos xa que él se nega a comentar algo que conteña un balón por medio..
E descubrín, entón, que un libro é un depósito de momentos felices, un sitio onde a vida é xusta, un refuxio. A emoción é refuxio, a memoria, tamén. E iso é un libro, emoción e refuxio. Sempre me gustou mirar para aquelas persoas que gastan o seu tempo cun libro entre as mans, mais non penso xa no libro, senón no recordo que ese libro deixa en nós.
Acaso ese refuxio que supón un libro, non se converte nos peores días, no recordo de tempos felices? E é que cando lemos, nunca estamos sos.
Pero, por qué ler, ao fin e ao cabo? Porque nos fai libres, libres para saber que a nosa vida é nosa, para saber que ao noso redor hai persoas que non tiveron unha existencia doada, para saber que esa nosa sorte non nos fai mellares; nin complexos nin orgullo, instrucción para porse na pel do outro. Se ler non nos aporta nada para a vida cotiá, serve de pouco. Tiven profesores que leron moreas de libros, pero estaban aillados do mundanal ruido; eran sabios, mais agora penso que sabio é aquel que o que le lle serve para trasfomar a realidade. Por iso, toda biblioteca é antes un taller que un almacén, mais viña que adega. Pero queridos amigos, non creo que todo libro teña que ser leido; eu tamén desprecio os libros xa que ante eles hai que ser exixentes,lelos sen concesións,criticalos sen piedade, será así como den froito e o den en abundanza…sóavos a frase?...

O clube de lectura dende que botou a andar deu froito abundante. Fermoso é nestes tempos xuntarse coa excusa de ler un libro, pero o que alá xurdeu, foi mais que simples comentarios de textos. En cada reunión, admirabamos a capacidade de cadaquén para saber mirar o mundo dese libro dende o seu modo de pensar, ideas encontradas, persoas encontradas, páxinas que se revelan a nós de xeito dispar.. pero qué gratificante é conversar, ler en compañía, disfrutar dos outros, desos xestos que nos fan familiares…ler une, o clube une.. Fomos invitados a bailes, tivemos un quinto fillo, cruzamos fronteiras de noite entre o amor e a morte, pagamos nos peaxes con letras en vez de euros. E todo, todo, por obra e gracia da divina providencia.
Pero, por qué ler? Sigo a preguntarme e preguntarvos; porque nos fai mais humanos, mais libres, compasivos e ás veces , mais felices e por moito que me pese recoñecelo, teño que agradecer ao primoxénito do meu clan e a todos vos, especialmente a Bea e Mariluz, ausente, os momentos compartidos á beira dun libro.
Temos o epílogo por escribir…esa será a nosa tarefa,compartida".

LA GRAN ORQUESTA DE LOS ANIMALES, en BalbordoBis

2010-06-12T10:32:00.006+02:00

En BalbordoBis remataremos o curso o mércores 16 falando, vendo e escoitando parte deste libro do que fixeron un vídeo de animación os seus autores!

Pero antes dese día no que nos reuniremos, pensa: E ti que soños tés?

Tamén pode verse a presentación en ISSUU neste blog dos autores do libro.

LECTURA de relatos de Cortázar NUN PARQUE

2010-06-09T16:50:00.008+02:00

J. Cortázar é un dos escritores que me levaron (hai moitos anos xa) a fantasear coa literatura, a poñerlle imaxes a realidades inexistentes ás que me acercou coas súas palabras e a súa tremenda forza imaxinativa. Cada relectura dos seus relatos me descubre algo novo no que non reparara. Por iso elixín algún relato corto de Cortázar para lermos, o grupo de alumnos maiores de Balbordo, no parque do lado do instituto na última reunión do curso.

Estas son algunhas imaxes dos momentos que compartimos no Parque, no que houbo tempo para ler, recomendar lecturas e coñecer un novo autor do que nunca oíran falar.

Comezamos coas poucas liñas de Página asesina:

"En un pueblo de Escocia venden libros con una página en blanco perdida en algún lugar del volumen. Si un lector desemboca en esa página al dar las tres de la tarde, muere".
E tamén lemos:

Instrucciones para llorar

Instrucciones para subir una escalera

O seguinte debuxo (unha parte dos tres que fixeran) elaborárono, hai varios anos, dúas alumnas de 3ºESO (Uxía e Mar) da súa interpretación de "Continuidad de los parques" (Final de Juego). Foi outro dos relatos que lemos.

Tamén podedes escoitar algunha das historia de Cortázar, coa súa inconfundible voz "Continuidad de los parques" (Final del juego)

"LEMOS NO CABE; NO CABE LEMOS". GRUPO2 DOS PEQUENOS DE BALBORDO

2010-06-03T19:09:00.013+02:00

Continuamos en Balbordo o noso lema deste ano do Día do libro: "en Monforte Lemos" e agora (na última reunión) concretamos máis: "Lemos no Cabe "(o noso Río e tamén o noso Instituto).

Fomos, pois, dende o Río Cabe (o noso Instituto) ata o Río Cabe (o que pasa por Monforte) a ler este álbum ilustrado e falar das recomendacións dos rapaces (mellor dito, foron as rapazas as únicas que recomendaron!) para o verán!
Este Álbum de Laetitia Bourget e Emmanuelle Houdart é un libro con ilustracións dun espectacular colorido e con palabras que non teñen desperdicio!

Como os rapaces me pediron que para a última reunión lésemos algo divertido, pareceume que este conto (moi, moi recomendable e divertido) podería ser unha lectura adecuada...

Cando os namorados baixan da súa nube (príncipe e princesa feitos o un para o outro) que sucede na convivencia diaria?

Estas son algunhas das preguntas plantexadas:

"¿Cómo eligieron el color del palacio sin discutir?"(...)

"¿Cómo podía el príncipe seguir siendo azul si roncaba en la noche?" (...)

"¿Y cuando a la princesa se le escapaba un ruidoso aroma a pesar de todos los esfuerzos por contenerlo?" (...)

"¿Y cuando él no advertía que ella se había puesto guapa sólo para él?" (...)

Estas e moitas outras cuestións, que quedan abertas nos contos, teñen unha hipotética resposta na última páxina. Foi o texto que lemos e miraron.

Logo tamén houbo lectura e risas e poucas ganas de volver ó outro "Río" coa calor que ía!!!

LECTURAS XUÑO

2010-06-02T16:48:00.005+02:00

ALUMNOS GRUPO 1 MARTES 8 lectura sorpresa no Parque ás 9:35
ALUMNOS GRUPO 2: XOVES 3 "Lemos no Río Cabe; no Río Cabe Lemos" ás 11:15.

PROFES,PAIS E P.A.S. VENRES 11 ás 21:30 Cea e sorpresa

LAS FRONTERAS SE CRUZAN DE NOCHE, X. LÓPEZ

2010-06-01T13:45:00.004+02:00

Esperabamos a visita de Xaquín López (reporteiro da tve) para poder escoitar a súa experiencia, relatada no libro, pero teremos que aprazar dito encontro para máis adiante...

Despois de ver o vídeo que vai a continuación, falamos en Balbordo, nos grupos de pais e profesores, das nosas impresións sobre este duro libro: tráfico de nenos, corrupción, miseria, diferentes modos de vida e costumes, posibles solucións...

É a primeira vez que non temos como lectura unha obra literaria polo que o tono das nosas reflexións foi moi distinto ó que adoitamos a cotío... Interesante experiencia. Moi diferente ás lecturas virtuais propostas para os alumnos no mesmo mes: literatura fantástica e de ciencia ficción.

Reproduzo unha entrevista que lle fixo Ana Guantes a Xaquín López, na "Ventana" da Ser, e o seguinte vídeo de youtube dunha entrevista de Teledonisti. O periodista explica algúns interesantes aspectos abordados neste texto:

LECTURAS VIRTUAIS NO GRUPO 2

2010-05-28T10:26:00.023+02:00

As lecturas virtuais de maio no GRUPO 2, dos máis novos, foron obras de ciencia ficción:

Unha historia de Bradbury: La Sabana
Outra de J Verne: Un expreso del futuro

Ós rapaces non lles gustou o breve texto de J. Verne, só comentaron que lles parecera aburrido... Deixo entón outro enlace a páxinas nas que poderán ler virtualmente outras historias deste importante autor (algún xa lera: A volta ó mundo en oitenta días) para ver si hai máis sorte esta vez!

O conto de Bradbury da Sabana encantoulles. Explicaron minuciosamente o que ocurría na habitación desa casa na que os nenos poden manipular a realidade, contan con todo tipo de modernidades... O que máis lles sorprendeu foi o final do texto, que algún non entendera ben.

Tamén se referiron ó que elixirían para a súa habitación no caso da hipotética posibilidade de que nun futuro houbese unha realidade semellante á que aí se plantexa.

Deixo tamén outro enlace virtual a varias obras máis deste autor que acaban de descubrir e que, penso, lles sorprendeu.

CIERRA LOS OJOS, en BalbordoBis

2010-05-26T12:09:00.007+02:00

Este Álbum da editorial Thule foi ilustrado por Claudia Ranucci sobre un sinxelo texto de Victoria Pérez Escrivá.

É unha incitación a ver o mundo doutro xeito, non só cos ollos senón con todos os sentidos.

A conversa entre dous irmáns (un deles invidente) leva a reflexionar sobre as diferenzas, sobre as variadas formas de ver a realidade que nos rodea; tamén incita a pensar sobre o respeto e a comprensión.

"-Papá es alto y lleva sombrero."

"-¡Qué va!, papá es un beso que pica

y huele a pipa -dice alzando los brazos."

Un fantástico álbum que veremos nunha presentación (que nos preparou Paramio) para falar de cada ilustración en BalbordoBis.

Pecha os ollos e toca as letras, en veludo, antes de comezar o libro...

O BLOG DE LOIS NO GRUPO DOS RAPACES MAIORES

2010-05-25T15:23:00.013+02:00

Hoxe, na Biblio, entre os agobios típicos de fin de curso, falamos da novela que está a rematar Lois (o noso escritor de 3ºB ESO, que pertence a Balbordo dende o 2007). Falounos de cando empezou a escribila, de como pensaba os capítulos, de canto tempo hai que ten na cabeza a historia...

Preguntáronlle, por exemplo, si tiña moita influencia de Tolkien; algún lle recordou que xa lle reprochara que tivese matado algún personaxe, tamén lle sinalaron algún que outro fallo... Outros viñan cos "deberes sin facer" e non lles dera tempo a ler o texto.

Xa nos anunciou que haberá segunda parte.

Un pracer podar contar en Balbordo con un gran lector que iniciou moi pronto a súa andaina literaria.

Moi boa sorte!

LECTURAS MAIO

2010-05-06T13:17:00.024+02:00

No GRUPO 2, dos máis novos, lerán:

Unha historia de Bradbury: La Sabana
Outra de Julio Verne: Un expreso del futuro

A PERLA, J. STEINBECK

2010-04-29T21:57:00.014+02:00

O libro elixido para o grupo dos máis novos de Balbordo foi: A perla de J. Steinbeck.

É un texto breve e duro, que incita á reflexión cando remata a lectura.

Falamos do argumento, do que non entenderan no final da historia, da violencia, da crueldade, da miseria, do comportamento dalgúns personaxes...

Moi acertada e sinteticamente indicou na reunión Sabela que do texto se poderían extraer varias ensinanzas; penso que a principal é a de que a felicidade non se atopa ás veces nas cousas que pensamos a van proporcionar (no caso do libro conseguir unha perfecta perla que supostamente sacará ós protagonistas da miseria) porque a avaricia e a deshumanización poden tamén coa maior das ilusións.

A perla pode que simbolice os soños irrealizables, os desexos, as promesas... o que de súpeto é arrebatado pola fatalidade.

DIVINA PROVIDENCIA,TONG CUONG Valérie

2010-04-28T15:00:00.005+02:00

Valérie Tong Cuon g introduce (como preludio da súa novela) esta cita de Séneca, De la providencia:

"Soportémoslo, pues, todo con valor, porque las cosas no suceden por casualidad, como creemos, sino a su debido tiempo".

É un libro optimista, entretido e que penso deixa unha agradable sensación de confianza nos sentimentos humanos e nos cambios. Cheo de detalles entrelazados, e íntimos, da vida dos catro personaxes da historia que acaban cruzándose nalgún momento por acontecementos imprevisibles que darán xiros moi inesperados ás súas vidas. O xogo de encadenamentos, azar, casualidades... (no marco dunha gran cidade na que o anónimato e a invisibilidade tería que ser a característica máis relevante dos habitantes) centra a temática de cada historia.

Marylou, Albert, Tom e Prudence (personaxes que pasaron na súa existencia por situacións complexas) vense alterados cando a coincidencia, a sorte ou a casualidade intervén ó chou nun día da súa anónima vida.

Un libro que nos gustou en Balbordo.

O CENTRO DO LABIRINTO, A. FERNÁNDEZ PAZ

2010-04-26T15:45:00.018+02:00

Chegamos hoxe á Biblioteca no Recreo para falar do libro de A. Fernández Paz e rematamos fixando como lectura virtual, para o próximo mes, o libro que Lois (un dos máis antigos membros de Balbordo) está publicando no seu blog... Unha agradable elección do alumnado, que comentarei ó final.
Respecto a O centro do labirinto non nos levou a moitos comentarios (nin apaixoados!) aínda que a grande dose de fantasía do texto, a temática que aborda, as características dalgúns persoaxes, ás similitudes con algunha situación de actualidade... pensei que lles ían "enganchar", pero non foi así! Algo se falou de David, do movemento de resistencia, de Brenda e os seus pais, da relación do rapaz e a rapaza... aínda que non estaban hoxe moi comunicativos!!!!

Cando fixamos a lectura virtual de maio, Lois López Valdés ofreceuse a que lle criticásemos a súa novela (á que podedes acceder cun enlace ó seu blog picando a imaxe que vai a continuación). Sabe que en Balbordo somos moi moi críticos cando nos poñemos a falar das obras dos outros así que xa o avisamos para que estivese preparado para escoitarnos a todos.

Supoño que é un gran orgullo que contemos neste grupo cun futuro escritor e que considere que pode atreverse a soportar as nosas críticas, preguntas... e que admita suxestións para poñerlle un fin a esas páxinas que con tanta ilusión está escribindo.

Realmente, considero que esta vai ser para todos nós (autor-lector e lectores dun club de lectura) unha moi boa experiencia!! Boa e crítica lectura do texto deste gran autor de 3º ESO:

Mes dos libros: En MONFORTE, LEMOS. En BALBORDO, LEMOS

2010-04-24T12:20:00.002+02:00

En Bibliocabe podedes ver o mural do Día do Libro. Este é o vídeo que fixo PARAMIO para resumir a inolvidable experiencia da nosa "conquista da Torre" o 23 de abril:

Outro Álbum Ilustrado en BalbordoBis

2010-04-23T16:34:00.030+02:00

En BalbordoBis este mes ollaremos o Álbum Ilustrado de Suzy Lee: Espejo.

O slide corresponde á páxina oficial de Suzy Lee e tan só reproduce as primeiras páxinas da obra o resto continuaremos véndoo no libro...

E, por casualidade, despois da reunión, caeu nas miñas mans este fantástico libro de Hervé Tullet da editorial Kókinos: Juego de espejos. Un libro para soñar, en negros e grises, no que hai 1000 miradas para disfrutar... e para meterse nun espello. Tamén o ollaremos en BalbordoBis

LECTURAS ABRIL

2010-04-09T00:03:00.003+02:00

CASA DE BONECAS, IBSEN

2010-04-06T19:17:00.012+02:00

Con Casa de bonecas de Ibsen rematamos hoxe en Balbordo a nosa pequena homenaxe ó teatro (o día Internacional do Teatro foi o 27 de marzo), no contexto das actividades que tamén fixemos na Biblioteca (exposición de teatrillos, teatro de sombras...).

Foi unha lectura que deu moito que falar, que provocou animados comentarios sobre as convencións, o lugar da muller na sociedade da época, a hipocrisía, as relacións familiares... e, especialmente, o carácter dos protagonistas da historia, fundamentalmente de Nora.

Destacaría a forza de Nora, esa muller pouco convencional que constrúe a súa vida sobre renuncias que acaban por derrubar o mundo de bonecas e de disfraces no que habita.

Helmer, o prestamista, o Dr. Rank e a Sra Linde non se materializaron en ningún escenario nin os ollamos actuando, porén démoslles vida hoxe cos nosos reproches, defensas, discusións e reflexións na Biblioteca.

Podedes facer lectura virtual da obra neste enlace.

DÍA INTERNACIONAL DO TEATRO

2010-03-27T20:04:00.001+01:00

VALENTINO RUFINI E AKIL PILLABÁN, DE VIAXE A MILÁN (e van sen un can), R. SALGUEIRO

2010-03-25T14:52:00.011+01:00

E continuamos con teatro... esta vez cunha comedia de Roberto Salgueiro ambientada no século XVIII en Italia.

As opinións sobre a obra estiveron moi divididas no grupo dos máis novos: uns comentaron que se divertiran e outros que non lles gustara nada porque lle sobraban as explicacións (referíanse ás acotacións)... Son de 1ºESO polo que aproveitamos para comentar para que serven esas anotacións nuns textos que teñen como finalidade ser representados nun escenario.

Falamos do argumento do texto, dos personaxes e das situacións que viven os dous protagonistas desta historia. Tamén observaron os rapaces os anacronismos presentes na obra, que teñen como fin darlle comicidade, por exemplo: a aparición dun microondas ou a bebida ("Chosca-Cola").

Tivemos tempo de ler o comezo do texto e recitar con boa entonación unha parte. No que coincidiron foi en dicir que o momento que máis lles agradara fora o poema das pp. 30-31 (que tamén recitou unha alumna).

Procuraremos asistir á representación teatral!

"El planeta de los culos", SAINETES MEDICINALES de José Cedena

2010-03-22T20:09:00.008+01:00

Neste mes adicado ó teatro, a obra elixida para o grupo dos rapaces maiores foi "El planeta de los culos" de J. Cedena. Un texto breve que provocou moitas risas cando viron o título, que correu de man en man (non só entre Balbordo) e que leron en alto hoxe nunha atípica reunión na que non quixeron falar da obra! Só dicían que lles gustara moito! 8 dos 12 rapaces recitaron parte dun texto divertido, transgresor e moi fresco.

Culón, Culillo, Culín, Culote, Culito, Culorín e Culorillo foron hoxe os protagonistas de Balbordo. Este sainete arrinca gargalladas, roza o grotesco e o esperpéntico.

Creo que van ler o resto de sainetes da obra.

Lectura "medicinal": No curan los males pero se te olvidan. Medicamento moi recomendable.

LECTURAS MARZO

2010-03-04T09:10:00.003+01:00

BalbordoBis e "A flor máis grande do mundo"

2010-03-03T23:00:00.009+01:00

Este conto, escrito e narrado aquí por José Saramago, permitiranos pensar en BalbordoBis cantos modos distintos temos de contar unha historia, de interpretar unhas imaxes que observaremos neste corto de animación.

Recórdavos algo que xa vimos en El árbol rojo? Pensades que teñen algo en común ou son moi diferentes?

ERROS E TÁNATOS, Gonzalo Navaza

2010-02-27T17:09:00.028+01:00

O pasado martes, na Biblioteca, tivemos a sorte de que Gonzalo Navaza compartise as súas palabras cos dous grupos de Balbordo e o privilexio de que nos fixese entender moito mellor Erros e Tánatos.
Seguramente, cando decidamos relelo (pola súa amenidade e sinxeleza é un texto para volver a disfrutar) recordaremos moitos dos detalles que esa tarde coñecemos. É un texto do que xa se fixeron moitas edicións e que foi moi difundido tamén ó ser publicado na Biblioteca 120.

Navaza referiuse á súa profesión de escritor, acercounos ás súas obras e proxectos e explicou a importancia do conto como xénero narrativo ás veces non valorado na súa xusta medida. Dun modo moi ameno, permitiunos coñecer a historia do texto, as sensacións que tivo pouco despois de escribilo e antes da súa pubicación; os estímulos ou as situacións que aproveitou para construir as historias... Comentou como algúns personaxes xurdiron de situacións concretas ou anécdotas que logo convertiu en literatura; opinou sobre os seus relatos e a resolución ofrecida en cada historia; referiuse ás técnicas narrativas, ó humor e á morte presente na maioría das historias... Foron obxecto de conversa varios relatos e personaxes do libro que, aquela tarde, flotaron na Biblioteca entre a mirada do seu creador e de varios lectores que atentamente se acercaran previamente ó texto.

Podedes consultar algunhas Críticas sobre o libro nestes cadernos de Xerais.
Temos que agradecerlle a Gonzalo a súa extraordinaria amabilidade, cercanía e capacidade de comunicar que a literatura, a boa literatura, pode proporcionar ó lector o pracer de ler. Agardamos telo de novo en Balbordo para disfrutar doutra proposta e das súas palabras. Moitas Grazas por non deixar o texto esquecido nun caixón e por ser tan xeneroso ó compartir un pouco do proceso creador!

Grazas tamén a Mª Xesús Vila que dende Normalización Lingüística fixo posible a visita de Navaza.

EL SECRETO DE IF, Ana Alonso- Javier Pelegrín

2010-02-27T16:21:00.014+01:00

Teño pensado moito sobre o motivo polo que os rapaces son entusiastas devoradores de literatura fantástica e de aventuras. Supoño que significa unha grande evasión hacia mundos que recordan ós contos e levan a ambientes totalmente descoñecidos. Esto sucede no libro El Secreto de If; foi unha lectura que lles arrincou encarecidos comentarios. Algúns destes foron: a voda noutro reino que desencadena os acontecementos da historia, varias probas, unha perigosa viaxe, unha torre invisible na que un mozo está privado de liberdade dende que naceu, seres máxicos, unha princesa, un mago, un terrible dragón, claves secretas para desvelar un misterio...

As distintas características dos personaxes (de gran lealdade, valentes, loitadores, sacrificados...) tamén foron motivo de conversa. Uns momentos moi agradables os que compartimos falando do Secreto de If.

LA NIETA DEL SEÑOR LINH, P. CLAUDEL

2010-02-23T15:31:00.013+01:00

Na reunión de hoxe comentamos este libro de P. Claudel no que se fala de soidade, tenrura, amizade e silencios...

É unha novela difícil de sintetizar sen condicionar a lectura e a interpretación do que se acerque a este libro. Por iso, só comentarei que é un texto sinxelo, de sentimentos profundos. Destaco a soidade do Sr. Linh, que se ve repentinamente acompañado por outra alma sensible -o seu amigo Bark- e ambos comparten recordos e amizade simplemente pola forza da proximidade, posto que as fronteiras dun distinto idioma suporían a imposibilidade de calquera conexión...

Nos comentarios dos rapaces saíron palabras como: tristeza (impregna moitas páxinas da historia); cidade inhóspita frente á aldea da que procede o protagonista; exilio e desarraigo; loucura e insoportable dor que leva a determinados comportamentos do anciá que a algúns lles sorprenderon.

Como indiquei hai un ano, cando falamos deste libro no grupo de maiores, non podo deixar de recomendalo encarecidamente.

LECTURAS FEBREIRO

2010-02-08T20:21:00.005+01:00

ALUMNOS GRUPO 1: MARTES 23 na Biblioteca ás 11:10.

ALUMNOS GRUPO 2: XOVES 25 na Biblioteca ás 11:10.

PROFES,PAIS E P.A.S. MARTES 2 ás 16:00 VISITA DO AUTOR na Biblioteca.

BalbodoBis e EL ÁRBOL ROJO

2010-01-26T22:13:00.007+01:00

Este marabilloso Álbum, de Shaun Tan, editado por Bárbara Fiore Editora será o primeiro libro de BalbordoBis para este curso.

Déixovos este estupendo agasallo que alguén colgou en youtube. Supoño que ó velo un non pode resistir a tentación de comprar o libro, regalalo ou comentalo!

E falamos do Álbum onte na Biblioteca con 7 rapaces de BalbordoBis. Miraron o vídeo moi en silencio, moi observadores, fixamente... Elixiron a lámina que máis lle gustara, comentaron sensacións que lles provocaba o texto e os debuxos. Fomos reparando en pequenos detalles dalgunha imaxe e aprendendo que en cada lectura todos podemos "ver e entender" máis.

Unha boísima experiencia!

TARDES CON MARGUERITTE, de Marie-Sabine Roger

2010-01-26T21:50:00.006+01:00

A recomendación deste libro por parte de dúas amigas "lectoras" fixo que o mercase de inmediato e, teño que recoñecer, pareceume marabilloso. Creo que tamén lles gustou ós compoñentes dos dous grupos de maiores, así o afirmaron polos comentarios minuciosos do texto. Arrincounos máis dun sorriso esta tarde de conversa...

Optimismo, frescura ou comprensión son palabras que serven para calificar este libro. O contraste entre un mozo e unha anciá que comparten conversacións e lecturas nun banco dun parque deixa, tras cada fragmento, unha sensación de tranquilidade e de calma. Tamén queda a pegada de que o afán de superación sempre é posible, aínda que ós personaxes lles rodee unha soidade que se verá colmada polo descubremento apaixoado das lecturas e do pracer de escoitar. Gustoume comprobar con este libro que preocuparse polos outros pode ser a orixe de que alguén poida cambiar para positivo a súa vida. Canto máis se dá máis se recibe, máis frores e froitos xorden...

Nesta tarde falamos de Margueritte, de lecturas, de cariño, de comprensión e de palabras; moitas palabras que xurdiron dun parque e de moitas tardes compartidas (como as nosas tardes de libros en Balbordo, na Biblioteca).

TONECHO DE REBORDECHAO, de Breogán Riveiro

2010-01-14T19:58:00.000+01:00

Breogán Riveiro gañou con Tonecho de Rebordechao o Premio Raíña Lupa no 2004. Segue a ser un libro moi ben recibido polos lectores.

Pode que a súa frescura, as notas de humor, a sinxeleza na narración e a personalidade do neno protagonista da historia sexan os condimentos que fagan doada e divertida a súa lectura.
Así a consideraron tamén os rapaces do segundo grupo de Balbordo, que comentaron algúns episodios do texto (a xornada electoral, a aventura dos cogumelos, da casa abandonada, o episodio do home do unto...) e especialmente as eternas discusións dos avós de Tonecho; aínda que tamén o amor do rapaz pola súa profe arrincou algún comentario xovial.

Paréceme un bo libro para reflexionar sobre varios temas: o contraste entre a vida do campo e da cidade; as relacións entre veciños, a forza das narracións orais e tamén o agradable de divertirse dun modo espontáneo, entre a natureza.

ALAS DE FUEGO, Laura Gallego G.

2010-01-13T14:30:00.000+01:00

Hoxe, a petición do grupo de rapaces maiores, falamos deste libro de Laura Gallego, do que tamén deixaron algún comentario na entrada anterior (do cartel).

A maioría devoran libros de literatura fantástica e xa leran o tomo seguinte: Alas negras, que lle recomendaron ós que aínda non se puxeran coa súa lectura. Nalgún momento da reunión adiantaban partes que sucedían na continuación e houbo que pedir que non desvelasen a historia!

Personaxes, situacións, lugares, comportamentos, acción, traizón... foron os temas que saíron (ás veces atropelladamente porque se sacaban a palabra). A imaxe coa que me quedarei hoxe: un dos alumnos do grupo apurando a lectura das últimas 15 páxinas que lle quedaban!!

Xa que vos gusta tanto esta escritora, entrade na páxina de Laura Gallego (da que quedou a dirección ó principio) e atoparedes máis información sobre a autora ou poderedes participar no foro! Leremos máis adiante en Balbordo Alas negras.

LECTURAS XANEIRO

2010-01-07T11:57:00.004+01:00

ALUMNOS GRUPO 1: MÉRCORES 13 na Biblioteca ás 11:10.

ALUMNOS GRUPO 2: XOVES 14 na Biblioteca ás 11:10.

PROFES, PAIS E P.A.S. MARTES 26 ás 16:00 e ás 17:30 na Biblioteca.

PEAXES QUEDOU NUNHA PEAXE

2010-01-07T00:13:00.013+01:00

O 30 de Decembro quedou nunha peaxe un exemplar (da Biblioteca) do libro co que comezamos as reunións de Balbordo os maiores este curso: Peaxes.

Anteriormente, outro membro do Club deixara un exemplar, aquela vez sen dedicatoria...

Esperemos que pase por moitas mans, que algún dos seus lectores se anime a entrar neste blog e deixar un comentario...

Non sabemos cantas peaxes percorrerá este libro, si só quedará esquecido nalgunha cabina, si lle será entregado a algún conductor... Agardamos algunha resposta. De novo me animo a recomendar a súa lectura!

FUME, Antón Fortes

2009-12-16T11:19:00.002+01:00

Para continuar coa temática de Dereitos humanos en Decembro... Este libro de Antón Fortes, con ilustracións de Joanna Concejo, penso que conxuga perfectamente a sinxeleza dun texto contado dende o punto de vista dun neno coa forza visual dunhas ilustracións nas que o horror, a fame, o frío e a humillación non precisarían de palabras...

Aínda que é un tema repetidamente tratado en libros, documentais, películas (tal vez por iso algunha imaxe nos poda resultar "familiar") moitos dos maiores do club comentamos que a forza das imaxes é tremenda e o texto, en moitas páxinas, sobrecolledor.

Fomos reparando practicamente en todas as láminas e reflexionando sobre o posible significado das cores, dos borróns das páxinas, dos corpos cortados, as árbores, a música, incluso o difícil momento dos soños e dos xogos nesa situación...

Tamén coincidimos a maioría dos compoñentes dos grupos (¡con unanimidade no dos pais!) na elección dunha imaxe na que o rapaz se agarra fortemente ás costas da súa nai (esa nai que xa non lle conta historias porque está demasiado cansa).

O breve título do libro penso que condensa en dúas sílabas a nada e o cheiro a morte. A presenza das multitudes vixiadas non deixará nunca de sobrecollerme nin tampouco cando tento pensar no frío, nas miradas perdidas e a sensación de miseria que respiran os corpos escuálidos hacinados entre un terror dificilmente imaxinable. Aínda que o vise miles e miles de veces este tema sempre seguirá impresionándome.

NINGUÉN ESTÁ SÓ

2009-12-11T16:45:00.000+01:00

Hai exactamente un ano, os dous grupos de maiores de Balbordo reflexionamos sobre Ninguén está só: 10 relatos que abordan dereitos humanos vulnerados en distintos lugares do mundo.

De novo, Carlos Parada contoulle ó outro grupo de rapaces a súa experiencia no Sáhara (esta vez relacionada co relato de F. Alonso "Sáhara, améndoa amarga") lugar co que comeza esta escolma de relatos.

A continuación, no tempo que nos quedou para falar do libro, algún preguntou o que non entendera (pronto outros respostaron!); comentaron o texto de F. Casalderrey "Electrocardiograma plano" expoñendo diversas opinións; fixáronse na orixinal disposición tipográfica de "Travesía en branco e negro" e conteilles algo do que lle escoitei a A. Reigosa sobre a orixe desta historia... Algún mostrouse interesado por nomear "Barbazul" de P. Carballeira e tamén deu tempo de falar de "Un billete de tren" de H. Villar e o significado último que para alguén pode ter acadar un modo de escapar dunha situación.

Penso que é unha lectura francamente interesante. Facede a proba os profesores e lede algunha destas historias ó alumnado, á que máis significado teña para vós, e logo que eles fagan unha reflexión... Colgarei un comentario dalgunha das impresións de alumnos meus de 3º ESO (algún de Balbordo) despois de lerlles "A vida a Valga" (de Ana Expósito), para mín sen dúbida un dos relatos máis sobrecolledores do libro.

Tamén vos recomendo que vexades en Bibliocabe un excelente vídeo que fixo Paramio sobre un poema de J. Agustín Goytisolo ("Nadie está solo") que aparece como introdución a este libro que comentamos hoxe.

SMARA, Paula Carballeira

2009-12-10T16:55:00.008+01:00

Hoxe no recreo, na Biblioteca, acercámonos un pouco ó Sáhara. O novo grupo de alumnos do Club que vedes na foto (e tamén varios profes que quixeron asistir á reunión) escoitamos ó noso compañeiro Carlos Parada que preparou unha presentación sobre o Sáhara e a súa experiencia directa alí, cando estivo no 2004. Atentamente, moi atentamente, os rapaces fixáronse no que nos contaba desa cultura tan distinta á nosa, a vida diaria alí, miraban fixamente as fotos, as persoas que aparecían na pantalla e non sei si a algún lle espertou a curiosidade de saber máis dese pobo que loita con esperanza. Seguro que estes días repararán máis nas noticias de actualidade! No blog dunha amiga (Gracia) podedes ver un vídeo de hai máis dun ano no que tamén reflexiona sobre a situación deste lugar do mundo.

Logo dos comentarios de Carlos, charlamos algo deste libro de Paula Carballeira. Creo que é un texto que se le doadamente, porque recorda esas historias contadas polos avós das que sempre aprendemos algo novo cando as escoitamos outra vez... Ademais, as magníficas ilustracións de Carole Hénaff fannos deter en moitas páxinas e trasladarnos a un mundo moi distinto ó noso: ó deserto. Son debuxos de gran colorido e forza visual que atrapan a imaxinación (polo menos a miña!!) e me fan desexar coñecer eses lugares, olores e noites estreladas...

Espero que os rapaces fagan algún comentario... Eu podo dicir que me fascinaron as ilustracións. E, do texto, o modo en que a avoa Ubago fala da morte, describe os ouveos dos cans e rememora antes dese momento historias máxicas. Mentres lía fun quen de imaxinar a un neno desexoso por coñecer o final de cada historia contada, case nervioso cando o conto se interrumpía! Tamén me fixo pensar nas lembranzas dese rapaz que chega a outra cultura, neno ó que ó seu pai "non lle gustaban os contos, prefería falarme de paisaxes, das xentes, do grande que era o mundo" (p. 7) pero que decide levalo ao deserto, lugar onde si lle contarán historias (posiblemente dunha tradición moi distinta á da nosa cultura persoal pero en definitiva soños que lle farán voar e ter outra visión da vida).

Grazas a Carlos por poñerlle rostro a un lugar onde se ambientaba a historia deste mes.