E seguindo este mes de abril con libros "disparatados"... Alicia no país das marabillas de L. Carroll non podía faltar para o grupo 1 dos rapaces maiores.Penso que é un libro de múltiples suxestións e lecturas, que incita a soñar e a medrar sen abandoar a inxenuidade e a capacidade infantil de crer nos imposibles.
Falamos do texto, dos personaxes, das distintas aventuras... e vimos varios libros Pop-up que lles encantaron e nos serviron de base para ir recordando aspectos da historia.
A continuación déixovos algunha imaxe dos momentos que vivimos esta mañá con Alicia no país das marabillas
Este divertido libro de Martyn Beardsley (con ilustracións de Tony Ross) foi o comentado no grupo 2 de rapaces pequenos de Balbordo.Insensatas aventuras protagonizadas por un cabaleiro que debe rescatar á raíña Ginebra cando ela desaparece raptada por dúas bruxas malvadas. Nas súas andanzas acompáñao un gato moi especial e un escudeiro: Herbert.
Ambientado nunha Idade Media chea de anacronismos, que provocan a risa do lector, e disparatada (posto que hai alusións a inventos técnicos e circunstancias da vida da actualidade) hai continuas alusións a personaxes xa coñecidos polos rapaces por outras lecturas ou os seus coñecementos como o Rei Arturo e os cabaleiros da táboa redonda.
Un libro que lles resultou divertido, con ilustracións que tamén fan máis amena a lectura.
Penso que non é habitual atopar un libro no que o tema da morte esté tratado con humor.A primeira sensación que tiven cando por casualidade caeu este texto de J. Teulé nas miñas mans foi que me parecía moi teatral, como si acabase de asistir a unha representación nun escenario, e tamén extravagante, tolo, divertido e orixinal.
A familia Tuvache traballa nunha tienda familiar que se adica a vender (dende hai xeracións) todo tipo de artigos para que a xente poida suicidarse con garantías de éxito. As situacións presentadas son disparatadas e máis dunha vez penso que provocan perplexidade no lector polo modo de actuar dos personaxes (como o bico de Marilyn) e as propostas que pasan ante os nosos ollos e nos arincan algún sorriso. A chegada dun novo membro da familia ocasiona cambios no negocio da morte e tamén no modo de ver a vida da familia de comerciantes.
Na nosa reunión, dos grupos de adultos, falouse de morte, do absurdo, do final da historia e o seu significado, do comportamento dos protagonistas... e incluso se mencionou o parecido con Mihura nalgún aspecto.
É un texto estraño, irónico, con negro sentido do humor, distinto...
TIEMPO PARA MÁS CUENTOS, Concha de la Hoz Fernández
0 comentarios Publicado por Beatriz González en 11:07
Este maravilloso libro es difícil calificarlo con palabras; tan sólo hay que sentirlo. Si tuviese que elegir cuatro términos para sintetizarlo éstos serían: ternura, esperanza, ilusión y lectura.
Siempre hay que sacarle algo positivo a los malos momentos.
Puede verse en youtube:
Aínda que a primeira reacción cando o mes pasado propuxemos como lectura poesía foron exclamacións de rechazo, hoxe fixemos un recital poético posto que lemos a maioría dos poemas deste libro (en prin
cipio eran os que máis nos gustaran!) e incluso varios máis en galego que non estaban neste libro (por exemplo "Moraima" de C. E. Ferreiro). A poesía non hai que lela para interpretala, hai que sentila, escoitala, sen máis... No comezo de Poesía para los que leen prosa, o antólogo recolle algunhas cancións que son verdadeiros poemas. A continuación hai unha variada escolma poética que posiblemente puidéramos calificar de poemas con anécdotas, de fácil lectura, de linguaxe coloquial e de variada temática. Por último, se inclúen outros textos que resultaron da selección feita por persoas coñecidas (escritores, músicos, políticos...) que se decantaron por un para este libro. Unha tarde moi agradable neste MES QUE ADICAMOS NO NOSO CENTRO á poesía. E aquí vos deixo un vídeo de Youtube no que Silvio Rodríguez canta un verdadeiro poema (tamén incluido nesta antoloxía de Munárriz) moi acorde no seu comezo co bosque de versos do noso centro...! (Ojalá que las hojas no te toquen el cuerpo cuando caigan...") Porque hai música que tamén é poesía. E palabras que tamén son poéticas, como lemos en BalbordoBis...
cipio eran os que máis nos gustaran!) e incluso varios máis en galego que non estaban neste libro (por exemplo "Moraima" de C. E. Ferreiro). A poesía non hai que lela para interpretala, hai que sentila, escoitala, sen máis... No comezo de Poesía para los que leen prosa, o antólogo recolle algunhas cancións que son verdadeiros poemas. A continuación hai unha variada escolma poética que posiblemente puidéramos calificar de poemas con anécdotas, de fácil lectura, de linguaxe coloquial e de variada temática. Por último, se inclúen outros textos que resultaron da selección feita por persoas coñecidas (escritores, músicos, políticos...) que se decantaron por un para este libro. Unha tarde moi agradable neste MES QUE ADICAMOS NO NOSO CENTRO á poesía. E aquí vos deixo un vídeo de Youtube no que Silvio Rodríguez canta un verdadeiro poema (tamén incluido nesta antoloxía de Munárriz) moi acorde no seu comezo co bosque de versos do noso centro...! (Ojalá que las hojas no te toquen el cuerpo cuando caigan...") Porque hai música que tamén é poesía. E palabras que tamén son poéticas, como lemos en BalbordoBis...
Penso que este libro de Martín Ramos, ilustrado por Philip Stanton é ideal para acercar a poesía ós adolescentes. Por varias razóns: porque vai acompañado de ilustracións que fan máis ameno o texto, porque son poemas sinxelos, fácilmente comprensibles e moi variados na súa temática. Hai algúns adicados a valores como a paz, nos que se alude a problemas do mundo (incluídos no apartado: "El mundo por delante") outros fan referencia a autores de literatura xuvenil (na parte "Alrededor de otros mundos") e os últimos refírense a obxectos da vida diaria ou cercanos (na sección: "El mundo en mis manos").Son un percorrido, pois, polo mundo exterior e o interior; o máis íntimo ou o colectivo.
Premio Lazarillo, 2003.
A continuación recollo unha selección que realicei dalgunhas ilustracións referentes a varios dos poemas que lemos en voz alta o día da reunión do grupo dos rapaces máis novos; ditos poemas foron colléndoos os rapaces da caixiña que se ve na foto anterior. 
Con este libro de Raúl Vacas (ilustracións de Pep Monserrat), comezamos as sesións de poesía co grupo de rapaces maiores.Textos sorprendentes, atrevidos ou curtos forman parte dun poemario orixinal... dividido nos seguintes apartados:
I-Perecederos. II-No retornable. III-Edulcorantes, conservantes y estabilizadores autorizados. IV-Caja rápida (menos de 10 artículos). V-Degustación gratuita. VI-Últimos días (Liquidación de existencias).
Lemos en alto na reunión varios poemas que foron elixindo os rapaces: "Vademecum", "Ministerio de importación", "Contactos", "Me enamoré de ocho a once", "SMS", "Cartas", "Parte meteorológico", "Excelentísimo Ayuntamiento"...
Gabriel encargouse do seguinte (reconstruíndoo perfectamente). Anímate a intentalo!:
"Peoma"
Sal naspe son canpisal sus misellas
y zanro sol balemses de sol osoj.
Le ofri led cuerredo y sus sartrosoj
paempan al talnosgia ed ricellas.
Al cheno ah doatades sal bihellas
ed dosto sol ticosatle neosoj
y nu cotrafi ed tosllan sica rosoj
rrediscu rop le los ed sal jimellas.
Trasá danque sal dasdu y le maor,
trasá sal ripomasas led edseo,
trasá danque le mohu y le odlor
y doto le carnalva ed im crereo.
Sal naspe son canpisal us lacor,
?Gajumos a lietaJu y a moReo¿
Os bosques serán, xunto cos poemas, os protagonistas no noso Instituto.
LA GRAN FÁBRICA DE LAS PALABRAS, A. de LESTRADE-V. DOCAMPO
0 comentarios Publicado por Beatriz González en 16:28
Aínda que este libro non é de poesía é verdadeiramente poético!!!
Había unha vez un país no que falar era caro... para facelo era preciso mercar as palabras...
Cando Diego se enamora, está triste porque non ten palabras para explicarllo a Aura; algo distinto lle pasa a Óscar (tamén enamorado dela) que é tan rico que pode permitirse declarárselle con todos os vocábulos que desexe. Pero, ás veces, o amor só necesita un sorriso e susurros para manifestarse.
Un precioso álbum, do que falaremos en BalbordoBis o venres 18 e do que tamén veremos unha mostra no seguinte vídeo de Youtube e na presentación issuu da páxina da editorial (Sleepys):
Cando Diego se enamora, está triste porque non ten palabras para explicarllo a Aura; algo distinto lle pasa a Óscar (tamén enamorado dela) que é tan rico que pode permitirse declarárselle con todos os vocábulos que desexe. Pero, ás veces, o amor só necesita un sorriso e susurros para manifestarse.
Un precioso álbum, do que falaremos en BalbordoBis o venres 18 e do que tamén veremos unha mostra no seguinte vídeo de Youtube e na presentación issuu da páxina da editorial (Sleepys):
Open publication -
Con esta montaxe de imaxes (que realicei tomando algunhas das preciosas ilustracións que Iván Sende fixo para o libro de M. Reimóndez) comezamos a reunión no recreo co grupo 2 d
e rapaces, de 1º e 2º ESO. Comentamos a que partes do libro se referían e en que momento da obra se situaban.
É a segunda vez que falamos de Usha en Balbordo. Na primeira ocasión contamos coa presenza da autora no noso club.
Usha é unha obra boa para reflexionar sobre a tolerancia, o valor das outras culturas e tradicións... Un texto excelente para achegar ós rapaces á India e comentar as diferenzas coa realidade moi distinta que eles coñecen.
A vida diaria de Usha, a relación coa súa mai (muller enormemente comprometida coa problemática das mulleres), as profundas amizades que a nena acada na India ou as pequenas anécdotas son algúns dos temas interesantes desta boa historia.
e rapaces, de 1º e 2º ESO. Comentamos a que partes do libro se referían e en que momento da obra se situaban.É a segunda vez que falamos de Usha en Balbordo. Na primeira ocasión contamos coa presenza da autora no noso club.
Usha é unha obra boa para reflexionar sobre a tolerancia, o valor das outras culturas e tradicións... Un texto excelente para achegar ós rapaces á India e comentar as diferenzas coa realidade moi distinta que eles coñecen.
A vida diaria de Usha, a relación coa súa mai (muller enormemente comprometida coa problemática das mulleres), as profundas amizades que a nena acada na India ou as pequenas anécdotas son algúns dos temas interesantes desta boa historia.
Moito discutimos os profes, pais e persoal non docente sobre esta breve obra de A. Baricco; texto que cando comezou a reunión non tivo moitos "adeptos" pero que a medida que nos lanzamos a comentar suscitou opinións do máis diversas e apaixoadas...
A viaxe, a versión cinematográfica da obra, o ambiente oriental do texto, a sensualidade, a relación do protagonista coa súa muller, a experiencia vivida no Xapón, o halo de misterio que rodea á historia... foron algúns dos temas tratados.
E logo, como é habitual nas nosas charlas, a comparación con outros libros lidos en Balbordo, a nosa imaxinación desbordada que tenta cubrir os silencios dos textos, a minuciosidade con que nos referimos a personaxes e comportamentos...
Unha conversa moi agradable e o gran pracer de compartir distendidamente (dende hai máis de tres anos!) as nosas distintas impresións sobre unha mesma lectura.
A viaxe, a versión cinematográfica da obra, o ambiente oriental do texto, a sensualidade, a relación do protagonista coa súa muller, a experiencia vivida no Xapón, o halo de misterio que rodea á historia... foron algúns dos temas tratados.
E logo, como é habitual nas nosas charlas, a comparación con outros libros lidos en Balbordo, a nosa imaxinación desbordada que tenta cubrir os silencios dos textos, a minuciosidade con que nos referimos a personaxes e comportamentos...
Unha conversa moi agradable e o gran pracer de compartir distendidamente (dende hai máis de tres anos!) as nosas distintas impresións sobre unha mesma lectura.
O AZAR é unha parte moi importante das nosas vidas. Desto falamos hoxe no grupo 1 de rapaces de Balbordo."Soportémoslo, pues, todo con valor, porque
las cosas no suceden por casualidad, como creemos, sino a su debido tiempo".
Comentamos no recreo este texto optimista e áxil que deixa unha agradable sensación cando remata a súa lectura. A vida de moi distintos personaxes acaba cruzándose nalgún momento da historia, debido a acontecementos imprevisibles e inesperados.
O xogo de encadenamentos, azar, casualidades... (no marco dunha gran cidade na que ninguén parece coñecerse) centra a temática dunhas vidas que se atopan sen sentilo.
Marylou, Albert, Tom e Prudence, todos cambian cando a sorte ou a "providencia" interveñen nun día calquera da súa anónima existencia.
Marylou, Albert, Tom e Prudence, todos cambian cando a sorte ou a "providencia" interveñen nun día calquera da súa anónima existencia.
EL PEZ QUE SONREÍA, Jimmy Liao, en BalbordoBis
8 comentarios Publicado por Beatriz González en 20:02
O segundo grupo de BalbordoBis comentará o venres 11 este álbum de J. Liao do que se pode ver un corto de animación en Youtube.
A tenrura, as cores, as sensacións enchen todas as páxinas deste magnífico Álbum.
Este libro de Santiago Lopo, que xa comentamos o curso pasado os adultos de Balbordo, foi o elixido para o grupo 1 dos rapaces.É un texto que gusta: pola súa axilidade, frescura e discorrer rápido de imaxes e personaxes. A modo dun encadeamento precipitado (paralelo á fugacidade coa que pasan as vidas dos que se cruzan dende o coche co empregado da peaxe) chéganos esta entretida historia.
Dende a visión atenta dese traballador, dende a súa cabina, percibimos instantes, palabras soltas, música... dos conductores que nos acercan ás súas vidas. Tamén acompañamos a rutina do empregado, que maxina con detalle a vida de varios clientes habituais da autoestrada que lle fan máis doado o traballo diario.
Nese pequeno espazo pechado traspásanse fronteiras: as que están máis aló de calquera peaxe, as da imaxinación.
Nese pequeno espazo pechado traspásanse fronteiras: as que están máis aló de calquera peaxe, as da imaxinación.
En esta obra, ambientada en Londres, M. Ortiz de Zárate presenta la historia de dos hermanos (Natalia y Airon) que
van a esa ciudad a participar en un programa de televisión. De repente se pierden, cuando su madre sube al metro. Tras los primeros momentos de desconcierto, al ver que nadie va a buscarlos, inician un peregrinaje por dicha ciudad en la que se encuentran con variopintos personajes y situaciones que los van a poner a prueba.
Desasosiego, desconcierto, amistad, reflexiones sobre la familia, la fama y la falta de sentimientos de los mayores... son algunos de los temas tratados en el libro, y de los que hablamos los del grupo 2 de Babordo.
El recuerdo de la amistad de Natalia y su amiga china Shao Li (a la que conoció en un orfanato y a la que recuerda constantemente para orientarse en los momentos difíciles) da título a esta obra que constituye una extraordinaria reflexión sobre las pruebas a las que nos va a enfrentar la vida; y sobre el comportamiento injustificable que a veces tienen los mayores cuando se dejan llevar por su egoísmo.
van a esa ciudad a participar en un programa de televisión. De repente se pierden, cuando su madre sube al metro. Tras los primeros momentos de desconcierto, al ver que nadie va a buscarlos, inician un peregrinaje por dicha ciudad en la que se encuentran con variopintos personajes y situaciones que los van a poner a prueba.Desasosiego, desconcierto, amistad, reflexiones sobre la familia, la fama y la falta de sentimientos de los mayores... son algunos de los temas tratados en el libro, y de los que hablamos los del grupo 2 de Babordo.
El recuerdo de la amistad de Natalia y su amiga china Shao Li (a la que conoció en un orfanato y a la que recuerda constantemente para orientarse en los momentos difíciles) da título a esta obra que constituye una extraordinaria reflexión sobre las pruebas a las que nos va a enfrentar la vida; y sobre el comportamiento injustificable que a veces tienen los mayores cuando se dejan llevar por su egoísmo.
Esta obra de Nancy Huston foi unha das mellores novelas que lin o pasado ano. Tras prestarlla a varias persoas ás que lles encantou, pareceume sería un bo texto para os adultos de Balbordo. E, realmente, deu moito moito para comentar.
Pode que o magnetismo que reside na protagonista (Saffie) non se axuste a
ningún patrón convencional; personaxe enigmática, fría, distante... no comezo da historia, cando vai traballar en París na casa dun músico. A atracción irresistible que exerce sobre dito home (Lepage) desencadea unha peculiar relación entre eles.
A vida matrimonial trascurre ata que un encargo de Lepage fai que Saffie acuda a un taller para reparar instrumentos; este feito casual ten consecuencias impredecibles para todos. Coñece a András e, tras o primeiro encontro, hai un cambio radical na vida desa muller (e a do seu bebé).
O desenlace da historia é impactante.
Citarei unhas palabras de Arthur Golden da contracuberta do texto, posto que estou totalmente de acordo con esa opinión: "Puede que no vuelva a encontrar una novela tan evocadora y misteriosa como ésta".
Pode que o magnetismo que reside na protagonista (Saffie) non se axuste a
ningún patrón convencional; personaxe enigmática, fría, distante... no comezo da historia, cando vai traballar en París na casa dun músico. A atracción irresistible que exerce sobre dito home (Lepage) desencadea unha peculiar relación entre eles.A vida matrimonial trascurre ata que un encargo de Lepage fai que Saffie acuda a un taller para reparar instrumentos; este feito casual ten consecuencias impredecibles para todos. Coñece a András e, tras o primeiro encontro, hai un cambio radical na vida desa muller (e a do seu bebé).
O desenlace da historia é impactante.
Citarei unhas palabras de Arthur Golden da contracuberta do texto, posto que estou totalmente de acordo con esa opinión: "Puede que no vuelva a encontrar una novela tan evocadora y misteriosa como ésta".
ONDE VIVEN OS MONSTROS, M. SENDAK. En BalbordoBis
0 comentarios Publicado por Beatriz González en 9:56
É un álbum que nos traslada á infancia, ó mundo infantil, ós soños máxicos do noso cuarto de xogos. O bosque que medra, o barco que navega ata un lugar sorprendente que asusta e atrae ó tempo. Unha viaxe pola imaxinación.
Cuns novos rapaces de BalbordoBis (este ano, coa colaboración do Departamento de Orientación faremos sesións con dous grupos) comentaremos, o mércores 19: Zoom, do ilustrador Istvan Banyai.
Nen unha palabra ten este libro; as ilustracións lévannos cara novas 
perspectivas e miradas por medio da técnica fotográfica do zoom. Imaxes que forman parte doutras, estas doutras... e así sucesivamente.
perspectivas e miradas por medio da técnica fotográfica do zoom. Imaxes que forman parte doutras, estas doutras... e así sucesivamente.É un bo modo de deternos nos detalles e de descubrir que ás veces a mirada pode enganar...
Usaremos na sesión, ademais do recomendable libro, este vídeo colgado en YouTube:
O xoves 16 chegounos, de mans dun mensaxeiro, un agasallo para os adultos do Club. Non dabamos crédito ó que estaba acontecendo! Comezamos a abrir o paquete: unha preciosa caixa vermella cunha felicitación de Nadal. Dentro, outra caixa que contiña moitos sobres (A-Z) estupendamente decorados (cunha paciencia inmensa) e con frases en cada un deles. Por suposto que lemos absolutamente todos os textos! A mensaxe xeral que acompañaba esta estupenda sorpresa era a seguinte:
"Algunos libros son probados, otros devorados, poquísimos masticados y digeridos"
(Francis Bacon).
(Francis Bacon).
Supoño que esa frase que elixiu a nosa amiga invisible (logo descubrimos quen foi a nai responsable!) resume perfectamente o que facemos no Club: ademáis de devorar libros, mastigámolos e por suposto dixerímolos (e de cando en vez tamén os comemos:! recordade a tarta-libro de fin de curso).
Pois con esta entrada, e con estas tarxetas cheas de palabras e de cariño, vou despedir o ano.
Sabedes que xa levamos 3 anos xuntos no Club de lectura?
Que teñades unhas boas vacacións. E tomade nota si os reis vos traen algún libro que poda servir para que leamos en Balbordo...
Sabedes que xa levamos 3 anos xuntos no Club de lectura?
Que teñades unhas boas vacacións. E tomade nota si os reis vos traen algún libro que poda servir para que leamos en Balbordo...
Qué blanca más bonita soy, de D. Verroen, tivo varios Premios de Literatura Infantil. Por iso, discutimos na nosa reunión dos adultos si nos parecía ou non un libro adecuado para nenos e si llo leríamos ós nos
os fillos pequenos.
Estes días atrás, todos os que se acercaban á Biblioteca a devolver o libro comentaban que o atoparan extremadamente duro, moi forte.
Está contando dende o punto de vista dunha nena de 12 anos á que lle regalan un escravo no día do seu aniversario.
É un texto sinxelo, crudo e directo, violento en moitas páxinas e triste noutras.
Polos ollos de María vemos o mundo da escravitude, o comportamento da súa familia, a súa conduta ante unha realidade que se presenta ante nós dun modo descarnado.
Moito deu para falar este curto texto.
os fillos pequenos.Estes días atrás, todos os que se acercaban á Biblioteca a devolver o libro comentaban que o atoparan extremadamente duro, moi forte.
Está contando dende o punto de vista dunha nena de 12 anos á que lle regalan un escravo no día do seu aniversario.
É un texto sinxelo, crudo e directo, violento en moitas páxinas e triste noutras.
Polos ollos de María vemos o mundo da escravitude, o comportamento da súa familia, a súa conduta ante unha realidade que se presenta ante nós dun modo descarnado.
No grupo dos rapaces maiores de Balbordo tivemos a oportunidade de comentar esta obra, de A. Gómez Cerdá, que calou fondo.Describe o pesadelo diario que sofren algúns rapaces cando deben enfrontarse ós abusos irracionais doutros compañeiros, ós insultos, ameazas e provocacións que poden converter unha vida completamente normal nun inferno no que, ás veces, os que o viven non son capaces de denunciar.
Un texto duro, unha temática forte (como a imaxe que dá entrada ó texto) e bastantes personaxes que non nos deixaron indiferentes.
Posiblemente conveña falar máis desa violencia agochada que tamén ás veces pode ser arroupada polo silencio dos que a coñecen (sen participar nela) pero que están de costas a ela.
O libro e
lixido para o grupo dos pequenos de Balbordo (para este mes que adicamos ós Dereitos Humanos) foi O carteiro de Bagdad de Marcos S. Calveiro. Xa fora utilizado no noso Club con outro grupo de rapaces.
lixido para o grupo dos pequenos de Balbordo (para este mes que adicamos ós Dereitos Humanos) foi O carteiro de Bagdad de Marcos S. Calveiro. Xa fora utilizado no noso Club con outro grupo de rapaces. Penso que é unha lectura sinxela, directa e adecuada para compartir impresións sobre ela; aínda que a preocupación primaria dos protagonistas desta historia (sobrevivir nun mundo moi adverso) é moi distinta á dos nosos rapaces.
Falamos dos problemas do neno, figura que enche as páxinas deste texto, da súa familia (especialmente do seu pai, carteiro entregado ó seu traballo), das dificultades da vida diaria en Bagdad, de amizade e tamén da nostalxia.
As ilustracións, de Miguel Ángel Díez son estupendas. A seguinte resúltame moi suxestiva:
Ás 8 da tarde dun venres algúns pais, profes e persoal non docente saboreamos na Biblio un delicioso chocolate con churros mentres viamos unha película que nos gustou (como xa nos encantara o libro). Aplausos ó finalizar e máis dun comentario sobre o que nos parecera, tamén aproveitamos para recordar algúns detalles daquel texto.
Delicioso libro de Arto Paasilinna do que falamos onte (moi polo miúdo) os pais, profes e persoal non docente de Balbordo.Un home idealista, impulsivo, traballador... que, por comportarse de modo distinto, recibe o calificativo de tolo por parte da veciñanza. Un home incomprendido que terá que pasar polo illamento, a soidade e a persecución aínda que posiblemente o que máis o caracterizase sería a súa ansia de liberdade.
Quedarán na nosa memoria personaxes inolvidables como o da asesora ou o carteiro, que demostran o seu amor e a súa amizade ata o final. E tamén odiosos "opoñentes" como o médico que é o responsable máis directo da traxedia do protagonista.
Un marabilloso libro que nos fixo pasar unha boa tarde en Balbordo.
Este libro 
é un éxito entre o alumnado de 1º ciclo no noso centro polo que decidín este curso que o leramos en Balbordo. Tamén estes rapaces do segundo grupo comentaron que lles gustara moito, aínda que algún confesou que lle fixo chorar algunha parte do texto.
é un éxito entre o alumnado de 1º ciclo no noso centro polo que decidín este curso que o leramos en Balbordo. Tamén estes rapaces do segundo grupo comentaron que lles gustara moito, aínda que algún confesou que lle fixo chorar algunha parte do texto.Na reunión de hoxe incorporáronse tres alumnos novos, unha delas é invidente polo que tivemos todos a oportunidade de palpar en braille La vida en la puerta de la nevera no exemplar que nos fixo chegar a ONCE.
Unha nai e a súa filla adolescente comunícanse mediante notas breves que sintetizan os agobios de cada unha, as inquedanzas, os reproches, a rutina diaria e a incomunicación.Cando o tono das notas cambia (pola enfermidade da nai) todo se vai precipitando: asumir a dor dunha posible perda, recuperar o tempo perdido, disfrutar do pracer de compartir... son algunhas das reflexións que nos pode aportar este recomendable texto
Penso que deixa unha sensación de optimismo e tamén de desasosego que nos acompaña en todo o relato. Unha historia que chega a todos porque é entretida, breve e (fundamentalmente) trata un tema duro, que fai pensar.
"Cuando te miro/ veo a la mujer que quiero ser:/ fuerte y valiente,/ hermosa y libre".
Penso que deixa unha sensación de optimismo e tamén de desasosego que nos acompaña en todo o relato. Unha historia que chega a todos porque é entretida, breve e (fundamentalmente) trata un tema duro, que fai pensar.
"Cuando te miro/ veo a la mujer que quiero ser:/ fuerte y valiente,/ hermosa y libre".
Esta novela de H. James creo que produce unha sensación de intranquilidade, terror psicolóxico, dúbidas e misterio difíciles de igualar. Por iso quixen acercarlle este autor ó grupo de rapaces maiores de Balbordo.
Falamos do ambiente abafante da mansión na que suceden os feitos, das presenzas/ausencias fantasmagóricas que se lle aparecen á nova institutriz de dous nenos pequenos ós que deberá coidar sin ter que rendir contas a ninguén. Comentamos a minuciosa presentación psicolóxica de dita muller e o seu desexo de protexer ás dúas criaturas (sobre os que parece se extende a sombra dun antigo criado e unha institutriz mortos en estrañas circunstancias).
O texto provoca continuos interrogantes sobre a presenza dos "outros", que exercen influencia sobre os rapaces. A película Los Otros de Amenábar parece deberlle moito a esta obra, polo que procuraremos vela en Balbordo para comparar algún aspecto.
Un terror intenso, sen sangue, sen violencia só presidido pola creación dunha atmósfera de incertidume e medo psicolóxico no que dous inocentes nenos e unha nova institutriz son os protagonistas.
Unha novela para releer.
Un ano máis, de novo, sacos de durmir, relatos, xogos na Biblioteca... A sorpresa deste curso foi o grupo de alumnos (de 1º e 2º de BAC) e un profe que encheron de música o comezo da noite. Silencio absoluto nos pasillos e nas aulas mentres nós ocupabamos a nosa Biblioteca. Un ano máis profes e alumnos compartimos soños entre libros.
É a primeira vez que en Balbordo eliximos unha novela de Ruiz Zafón; foi un libro que gustou e penso os animará a seguir lendo obras del, polos comentarios que fixeron (algún xa coñecía todos os seus libros).Aínda que foi un pouco difícil onte comezar a primeira reunión do curso, co "balbordo" que tiñan os rapaces "veteranos", conseguimos falar de varios temas e detalles da obra:
as estatuas do xardín, o pallaso, o gato, o barco, os reloxos, a casa na que vive a familia...
Penso que é unha boa novela que fai se manteña a intriga ata o final. Nela hai momentos que verdadeiramente provocan arrepío; unha sensación constante de desacougo preside moitas páxinas do texto.
Déixovos un "librotrailer" do libro. E tamén unhas palabras que escribiu Ruiz Zafón sobre este texto:
"En el caso de El Príncipe de la niebla (...) decidí escribir la novela que a mí me hubiese gustado leer con trece o catorce años, pero también una que me siguiera interesando con veintitrés, cuarenta y tres u ochenta y tres años" (Páx. 8).
as estatuas do xardín, o pallaso, o gato, o barco, os reloxos, a casa na que vive a familia...
Penso que é unha boa novela que fai se manteña a intriga ata o final. Nela hai momentos que verdadeiramente provocan arrepío; unha sensación constante de desacougo preside moitas páxinas do texto.
Déixovos un "librotrailer" do libro. E tamén unhas palabras que escribiu Ruiz Zafón sobre este texto:
"En el caso de El Príncipe de la niebla (...) decidí escribir la novela que a mí me hubiese gustado leer con trece o catorce años, pero también una que me siguiera interesando con veintitrés, cuarenta y tres u ochenta y tres años" (Páx. 8).
Contra el viento del norte, de D. Glattauer
fíxonos pasar un rato máis que agradable na primeira reunión do curso .
fíxonos pasar un rato máis que agradable na primeira reunión do curso . Pasaba e pasaba o tempo e os comentarios continuaban ofrecéndonos moitos matices nos que cada un de nós repararamos.
Novos medios de comunicación, novas relacións persoais, novas costumes... e logo as preguntas que cadaquén se formulou sobre o libro, as impresións persoais, as críticas.
Un intercambio de e-mails entre dous descoñecidos desencadena unha historia de amor na que as palabras escritas que intercambian por internet provocan indecisións confesións, dúbidas... e especialmente fan saír da súa rutina diaria a dúas personas que se lanzan diariamente ó mundo virtual; un mundo no que a bandexa de entrada se convertirá nunha vía de escape, nun xogo para eles. Pero os xogos teñen as súas regras e neste haberá que xogar especialmente contra o medo á decepción.
O autor anuncia unha continuación: Cada siete olas, do que aventuramos de que podería tratar. Moitos lerémolo.
Comezamos a primeira reunión do curso, con varias ausencias, no grupo 2. Pola mesa circulaban os pasaportes e algún que outro libro do texto de P. Pullman elixido para comezar o curso. O primeiro comentario foi que lles gustara.
Moito falamos da confianza que os pais depositan (ou non) nos fillos, das aventuras que pasa Lila para conseguir o que buscaba, do seu carácter, do valor da amizade, das costumes expostas no texto...
É un libro curto, sinxelo e moi fácil de ler. Penso que agocha moitos temas interesantes que xurden cando un comeza a medrar e quere tomar as súas propias decisións. A curta aventura que vive a protagonista permítelle descubrir que algunhas cousas non se logran sen contar coa axuda dos outros e que hai que loitar polo que un desexa.
Un libro moi entretido.
Entradas más recientes Entradas antiguas Inicio
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
